surah037

وَٱلصَّـٰٓفَّـٰتِ صَفًّا١

Vəs saffati saffə

And olsun uzun, möhkəm səf bağlayanlara (Allah itaəti üçün cərgəyə durmuş mələklərə; camaat namazında səfə durmuş möminlərə; cihad üçün cərgəyə düzülmüş əsgərlərə).

فَٱلزَّٲجِرَٲتِ زَجْرًا٢

Fəz zacirati zəcrə

(And olsun) saxlayanlara (bəşər övladını günahlardan saxlayan; buludları bir yerdən digər bir yerə qovan mələklərə; pisliklərdən qoruyan Quran ayələrinə; pis əməllərdən saxlayan möminlərə) ki, İlahi tərəfindən (yaradılış və şəriət) saxlamaları vardır.

فَٱلتَّـٰلِيَـٰتِ ذِكْرًا٣

Fət taliyati zikrə

(And olsun) Zikri (Quranı) tilavət edənlərə (səmavi kitabları oxuyan mələklərə; peyğəmbərlərin qulaqlarına və qəlbinə vəhy kəlmələrini oxuyanlara; səmavi kitabları oxuyan möminlərə) ki,

إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَٲحِدٌ٤

Innə ilahəkum ləvahid

Həqiqətən, sizin Tanrınız təkdir.

رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٲتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَـٰرِقِ٥

Rəbbus səmavati vəl ərzi və ma bəynəhuma vərəbbul məşariq

(O,) göylərin, yerin və onların arasında olanların Rəbbidir. Məşriqlərin (il boyu günəşin və ulduzların doğduqları məkanın da) Rəbbidir.

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ٦

Inna zəyyənnas səma`əd dunya bizinətin əl kəvakib

Həqiqətən, Biz (sizin yerə) yaxın göyü ulduzlarla bəzədik.

وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَـٰنٍ مَّارِدٍ٧

Vəhifzən min kulli şəytanin mmarid

Və onu hər hansı bir asi və xəbis Şeytan(ın daxil olmasın)dan qoruduq.

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ٨

La yəssəmmə'unə ilal mələ`il ə'la vəyuqzəfunə min kulli canib

Onlar (yer əhalisinin sirləri danışılan) uca aləmin mələklərinin böyüklərin(in sözlərin)ə qulaq asa bilməzlər və hər tərəfdən oxlanmağa məruz qalarlar.

دُحُورًا‌ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ٩

Duhurə, vələhum əzabun vasib

Şiddətlə qovularlar və onlar üçün (Qiyamətdə) daimi bir əzab vardır.

إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌ ثَاقِبٌ١٠

Illa mən xətifəl xətfətə fə`ətbə'əhu şihabun saqib

Ancaq (şeytanlardan) biri (uca məqamdan bir sözə) oğrun-oğrun qulaq as(maq istə)sə, onu da yandırıb-yaxan bir şölə və parlaq ulduz (şölələnmiş od) təqib edər.

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ‌ۚ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّن طِينٍ لَّازِبِۭ١١

Fastəftihim əhum əşəddu xəlqən əm-mən xələqna, inna xələqnahum-min tinin llazib

(Ya Muhəmməd!) Belə isə bunlardan (Məkkə müşriklərindən) soruş ki, xilqətcə bunlar daha möhkəmdirlər, ya Bizim yaratdıqlarımız (mələklər, göylər və yer)? Həqiqətən, Biz bunları yapışqan bir palçıqdan yaratdıq (Xilqətdə daha zəifdirlər, itaətsizlikdə isə daha qüvvətlidirlər).

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ١٢

Bəl əcibtə vəyəsxərun

Əslində sən (müşriklərin inkar və təkzibindən) təəccüblənirsən, onlar isə (sənin dəvətini və təəccübünü) məsxərəyə qoyurlar.

وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذْكُرُونَ١٣

Və`iza zukkiru la yəzkurun

Onlara öyüd-nəsihət verildikdə, ibrət almazlar

وَإِذَا رَأَوْاْ ءَايَةً يَسْتَسْخِرُونَ١٤

Və`iza rə`əv ayətən yəstəsxirun

Bir (tovhid) nişanə(si və möcüzə) gördükdə, bərk məsxərəyə qoyarlar və başqalarını da məsxərəyə qoymağa çağırarlar.

وَقَالُوٓاْ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ١٥

Vəqalu in haza illa sihrun mmubin

Və deyərlər: «Bu, yalnız açıq-aşkar bir sehr və cadudur».

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ١٦

Ə`iza mitna vəkunna turabən və'izamən ə`inna ləməb'usun

«Məgər biz öldükdən, torpaq və sür-sümük olduqdan sonra – yəni doğrudanmı dirildiləcəyik?!»

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ١٧

Əvəaba`unal əvvəlun

«Yəni bizim ilk ata-babalarımızdamı (dirildiləcəklər)?»

قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٲخِرُونَ١٨

Qul nə'əm və`əntum daxirun

De: «Bəli, özü də xar və aciz (zəlil) bir halda olacaqsınız».

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٲحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ١٩

Fə`innəma hiyə zəcrətun vahidətun fə`iza hum yənzurun

Həqiqətən, dirilmə yalnız (surun ikinci dəfə üfürülməsi ilə olan səmavi) bir nərə və səslədir. Qəfildən hamılıqla (qəbirlərdən çıxaraq) baxarlar.

وَقَالُواْ يَـٰوَيْلَنَا هَـٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ٢٠

Vəqalu ya vəyləna haza yəvmud din

Və deyərlər: «Vay halımıza! Bu, cəza günüdür».

هَـٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ٢١

Haza yəvmul fəsli əlləzi kuntum bihi tukəzzibun

(Bəli,) bu, (dünyada) yalan hesab etdiyiniz (Allahın) hakimlik (hökm etmə) və (yaxşıların pislərdən) ayrılması günüdür.

ٱحْشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزْوَٲجَهُمْ وَمَا كَانُواْ يَعْبُدُونَ٢٢

Uhşuru əlləzinə zaləmu və`əzvacəhum və ma kanu yə'budun

(Mələklərə əmr olunar:) «(Şirk və küfrdə inadkarlıq göstərməklə) zülm edən kəsləri, onların taylarını və Allahın əvəzinə ibadət etdiklərini yığın bir yerə

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٲطِ ٱلْجَحِيمِ٢٣

Min duni-llahi fahduhum ila siratil cəhim

«Onları Cəhənnəmin yoluna yönəldin».

وَقِفُوهُمْ‌ۖ إِنَّهُم مَّسْــُٔولُونَ٢٤

Vəqifuhum, innəhum-məs`ulun

«Və onları (o yolda) saxlayın ki, onlar (orada əqidələr və əməllər barəsində) sorğu-sual olunmalıdırlar».

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ٢٥

Ma ləkum la tənasarun

«(Ey Cəhənnəm əhli), sizə nə olub ki, bir-birinizə kömək etmirsiniz?!»

بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ٢٦

Bəl humul yəvmə mustəslimun

Əslində onlar o gün tamamilə təslim və müti olacaqlar.

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ٢٧

Və`əqbələ bə'zuhum əla bə'zin yətəsa`əlun

Onlardan bir qismi digərlərinə üz tutar, bir-birindən soruşarlar,

قَالُوٓاْ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ٢٨

Qalu innəkum kuntum tə`tunəna ənil yəmin

(Zəiflədilmiş və aldanmışlar öz batil və zalım rəhbərlərinə) deyərlər: «Xeyir və yaxşılıq adı altında (yalan andlarla, zorla) bizim yanımıza gələn sizlər idiniz».

قَالُواْ بَل لَّمْ تَكُونُواْ مُؤْمِنِينَ٢٩

Qalu bəl-ləm təkunu mu`minin

Onlar deyərlər: «(Xeyr) əslində siz özünüz iman əhli deyildiniz».

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَـٰنِۭ‌ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًا طَـٰغِينَ٣٠

Və ma kanə ləna ələykum-min sultan, bəl kuntum qəvmən tağin

«Bizim sizin üzərinizdə (küfr və iman baxımından) heç bir hökmranlığımız yox idi. Əslində siz özünüz tüğyankar bir dəstə idiniz».

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ‌ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ٣١

Fəhəqqə ələyna qəvlu rəbbina, inna ləza`iqun

«Beləliklə, bizim barəmizdə Rəbbimizin sözü və vədi həyata keçdi. Biz mütləq (Cəhənnəm əzabını) dadacağıq!»

فَأَغْوَيْنَـٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَـٰوِينَ٣٢

Fə`əğvəynakum inna kunna ğavin

«Biz sizi (azdırmış olsaq belə, sizin öz ixtiyarınızla) azdırdıq. Əlbəttə, biz özümüz də azmış idik».

فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ٣٣

Fə`innəhum yəvmə`izin fil əzabi muştərikun

Şübhəsiz, onlar o gün (tabe olanlar və rəhbərləri) əzabda şərikdirlər.

إِنَّا كَذَٲلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ٣٤

Inna kəzalikə nəf'əlu bilmucrimin

Biz günahkarlarla belə rəftar edirik.

إِنَّهُمْ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ٣٥

Innəhum kanu iza qilə ləhum la ilahə illa əllahu yəstəkbirun

(Çünki) onlara: «Yeganə olan Allahdan başqa heç bir tanrı yoxdur!» -deyildiyi zaman təkəbbür göstərirdilər.

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونِۭ٣٦

Vəyəqulunə ə`inna lətariku alihətina lişa'irin mməcnun

Və deyirdilər: «Yəni doğrudan biz divanə bir şairə görə öz tanrılarımızı tərk edək?!»

بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ٣٧

Bəl ca`ə bilhəqqi vəsaddəqəl mursəlin

(O, nə şairdir, nə də divanə) əksinə, o haqq (olan din, şəriət və kitab)ı gətirmişdir və (Allah) peyğəmbərlərin(in) hamısını təsdiq etmişdir.

إِنَّكُمْ لَذَآئِقُواْ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ٣٨

Innəkum ləza`iqul əzabil əlim

Şübhəsiz, siz (axirət aləmində) ağrılı əzabı dadacaqsınız.

وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ٣٩

Və ma tuczəvnə illa ma kuntum tə'məlun

Və yalnız (dünyada) etdiyiniz əməllərinizə görə cəzalanarsınız (və yalnız əqidələriniz və əməllərinizin eynilə təcəssümü ilə cəzalanarsınız).

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ٤٠

Illa ibadə əllah əl muxləsin

(Hamısı cəzanı dadacaqlar), yalnız Allahın ixlaslı və seçilmiş bəndələrindən başqa.

أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُومٌ٤١

Ula`ikə ləhum rizqun mmə'lum

Onlar üçün məlum bir ruzi vardır,

فَوَٲكِهُ‌ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ٤٢

Fəvakih, vəhum-mukrəmun

(Onlar üçün növbənöv) meyvələr (vardır); Və həmçinin onlara (Allah tərəfindən mələklər vasitəsilə) hörmət və ehtiram olunar.

فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ٤٣

Fi cənnatin nə'im

Bol nemətli bağlarda,

عَلَىٰ سُرُرٍ مُّتَقَـٰبِلِينَ٤٤

Əla sururin mmutəqabilin

Üz-üzə qoyulmuş taxtlar üzərində,

يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍ مِّن مَّعِينِۭ٤٥

Yutafu ələyhim bikə`sin min mmə'in

Onların dövrəsində (Behiştdə axan bulaqdan götürülən) saf şərabla dolu kasalar dolandırılar,

بَيْضَآءَ لَذَّةٍ لِّلشَّـٰرِبِينَ٤٦

Bəyza`ə ləzzətin llilşşaribin

Ağappaq və içənlər üçün başdan-başa ləzzət olan bir şərab.

لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ٤٧

La fiha ğəvlun və la hum ənha yunzəfun

Nə onda bir baş ağrısı və bədən zərərləri vardır, nə də onun vasitəsilə ağılları başdan çıxar.

وَعِندَهُمْ قَـٰصِرَٲتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌ٤٨

Və'indəhum qasiratut tarfi in

Və onların yanında xumar baxışlı, ərindən savayı digərlərindən gözlərini çəkən, iri və gözəl gözlü qadınlar vardır,

كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُونٌ٤٩

Kə`ənnəhunnə bəyzun mməknun

Onlar sanki örtülmüş quş yumurtalarıdır, (quş qanadları altında, yaxud parçanın içində, toz-torpaqdan və çirkdən qorunmuşlar).

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ٥٠

Fə`əqbələ bə'zuhum əla bə'zin yətəsa`əlun

Onlardan bir qismi digərlərinə üz tutar, bir-birlərilə söhbət edərlər.

قَالَ قَآئِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌ٥١

Qalə qa`ilun mminhum inni kanə li qərin

Onlardan biri belə deyər: «Həqiqətən, mənim (dünyada) bir yoldaşım (həmsöhbətim) var idi».

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ٥٢

Yəqulu ə`innəkə ləminəl musaddiqin

(Mənə) deyərdi: «Yəni doğrudan sən (ölümdən sonra dirilmək məsələsini) təsdiq edənlərdənmisən?!»

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ٥٣

Ə`iza mitna vəkunna turabən və'izamən ə`inna ləmədinun

«Yəni biz öldükdən, torpaq və sür-sümük olduqdan sonra məgər (yenidən dirilərək) cəzalanacağıqmı»?!

قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ٥٤

Qalə həl əntum-muttali'un

(Sonra o dostlarına) deyər: «Ona baş çəkərək əhvalından hali olmaq istərsinizmi?»

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ٥٥

Fattalə'ə fərəahu fi səva`il cəhim

O, özü (Cəhənnəmə) nəzər salar və onu Cəhənnəmin düz ortasında görər.

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ٥٦

Qalə tallləhi in kittə ləturdin

Deyər: «Allaha and olsun, həqiqətən, az qalmışdı sən məni də həlakətə sürükləyəsən».

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ٥٧

Vələvla ni'mətu rəbbi ləkuntu minəl muhzarin

«Əgər Rəbbimin (doğru yola yönəltmək) neməti olmasaydı, həqiqətən, mən də (Cəhənnəmə) gətirilənlərdən olardım».

أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ٥٨

Əfəma nəhnu biməyyitin

Beləliklə, (şövqlə və bəyan etmək məqsədi ilə dostlarına deyər:) «Biz bir daha ölməyəcəyik, elə deyilmi,»

إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ٥٩

Illa məvtətənal ula və ma nəhnu bimu'əzzəbin

(Dünyadakı) ilk ölümümüzdən savayı! Biz heç bir zaman əzab görməyəcəyik?!»

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ٦٠

Innə haza ləhuvəl fəvzul əzim

(Bəli,) şübhəsiz ki, bu, həmin böyük uğur və qurtuluşdur.

لِمِثْلِ هَـٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَـٰمِلُونَ٦١

Limisli haza fəlyə'məlil amilun

Çalışanlar bunun (bu cür nemətlər) üçün çalışmalıdır.

أَذَٲلِكَ خَيْرٌ نُّزُلاً أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ٦٢

Əzalikə xəyrun nnuzulən əm şəcərətuz zəqqum

Qonaq olmağa (ziyafət üçün) bu daha yaxşıdır, ya (Cəhənnəmdəkilərin qonaqlığı üçün olan) «zəqqum» ağacı?!

إِنَّا جَعَلْنَـٰهَا فِتْنَةً لِّلظَّـٰلِمِينَ٦٣

Inna cə'əlnaha fitnətən llilzzalimin

Həqiqətən, Biz onu zalımlar üçün bir əzab vasitəsi etdik.

إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ٦٤

Innəha şəcərətun təxrucu fi əslil cəhim

O elə bir ağacdır ki, Cəhənnəmin lap dibindən baş qaldırar (gövdəsi onun səthində bitər və budaqları yuxarı təbəqələrə çatar).

طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَـٰطِينِ٦٥

Tal'uha kə`ənnəhu ru`usuş şəyatin

Tumurcuqları sanki şeytanların başlarıdır (olduqca çirkin və zərərlidir).

فَإِنَّهُمْ لَأَكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِــُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ٦٦

Fə`innəhum ləakilunə minha fəmali`unə minhal butun

Həqiqətən, onlar o qədər ondan yeyərlər ki, qarınlarını onunla doldurarlar.

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍ٦٧

Summə innə ləhum ələyha ləşəvbən min həmim

Sonra onlar üçün onun (həmin yeməyin) üstündən qaynar su ilə qarışmış içki vardır (Cəhənnəmdən kənarda ondan içərlər).

ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ٦٨

Summə innə mərci'əhum lə`ilal cəhim

Sonra da onların dönüşləri Cəhənnəmə sarıdır.

إِنَّهُمْ أَلْفَوْاْ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ٦٩

Innəhum əlfəv aba`əhum zallin

Çünki, onlar atalarını azmış gördülər.

فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ٧٠

Fəhum əla asarihim yuhrə'un

Beləliklə, (arxadan qovulurmuş kimi) onların arxasınca gedirdilər.

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ٧١

Vələqəd zallə qəbləhum əksərul əvvəlin

Şübhəsiz, onlardan (Məkkə müşriklərindən) qabaq, əvvəlkilərin də çoxu yollarını azmışdılar.

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ٧٢

Vələqəd ərsəlna fihim-munzirin

Həqiqətən, onların arasına qorxudanlar göndərdik.

فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ٧٣

Fanzur kəyfə kanə aqibətul munzərin

Buna görə də bax gör (müxtəlif əzablarla məhv edilmiş) qorxudulanların aqibəti necə oldu.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ٧٤

Illa ibadə əllah əl muxləsin

Allahın seçilmiş və (İlahi köməklə mənəvi naqislikləri aradan qaldırılmış və nəticədə saflaşmış) xalis bəndələri istisna olmaqla!

وَلَقَدْ نَادَٮٰنَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ٧٥

Vələqəd nadana nuhun fələni'məl mucibun

Həqiqətən, Nuh Bizi çağırdı. Biz (çağırış və duaları) gözəl qəbul edənik.

وَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ٧٦

Vənəccəynahu və`əhləhu minəl kərbil əzim

Biz ona və onun ailəsinə böyük qüssədən (qövmünün zülmü, əziyyətləri və təhqirlərindən və tufan təhlükəsindən) nicat verdik.

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ٧٧

Vəcə'əlna zurriyyətəhu humul baqin

Və (yer üzündə) yalnız onun nəslini saxladıq.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْأَخِرِينَ٧٨

Vətərəkna ələyhi fil axirin

Və sonrakı ümmətlər arasında ondan (tövhidə çağırış, şirk ilə mübarizə mücahidi, ilk kitab və şəriət sahibi olmaq kimi) gözəl ad qoyduq.

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِى ٱلْعَـٰلَمِينَ٧٩

Səlamun əla nuhin fil aləmin

Aləmlər (mələklər, insanlar və cinlər aləmi) içərisində (Allahın) salam(ı) olsun Nuha! (Dünya əhalisi gərək ona salam göndərsin.)

إِنَّا كَذَٲلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ٨٠

Inna kəzalikə nəczil muhsinin

Biz yaxşı əməl sahiblərini (dünyada) belə mükafatlandırırıq.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ٨١

Innəhu min ibadinal mu`minin

Şübhəsiz, o, Bizim mömin bəndələrimizdən idi.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْأَخَرِينَ٨٢

Summə əğrəqnal axərin

Sonra digərlərini (gəmiyə minməyənləri) suda batırdıq.

وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٲهِيمَ٨٣

Və`innə min şi'ətihi lə`ibrahim

Həqiqətən, İbrahim (dində, kitabda və şirklə mübarizədə) onun davamçılarından idi.

إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ٨٤

Iz ca`ə rəbbəhu biqəlbin səlim

O zaman o, təmiz qəlblə öz Rəbbinə tərəf gəldi (Rəbbinə üz tutdu, Onun birliyini təsdiq edərək özünü Ona təslim etdi).

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ٨٥

Iz qalə li`əbihi vəqəvmihi maza tə'budun

O zaman atasına (əmisinə və ya qayınatasına) və qövmünə dedi: «Siz nəyə ibadət edirsiniz?!»

أَئِفْكًا ءَالِهَةً دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ٨٦

Ə`ifkən alihətən dunə əllah turidun

«Yalan və iftira ilə Allahdan qeyri məbudlarmı istəyirsiniz?!»

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ٨٧

Fəma zannukum birəbbil aləmin

«Bəs aləmlərin Rəbbi barəsində gümanınız nədir? (O, Rəbb deyil? Yoxsa başqalarına ibadət etmək icazəsi verib? Bəlkə müşriklərə əzab verməyəcək?!)»

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى ٱلنُّجُومِ٨٨

Fənəzarə nəzrətən fin nucum

Beləliklə o, (özünün xəstələnəcəyi vaxtı ayırd etmək üçün) diqqətlə ulduzlara (onların vəziyyətinə) baxdı.

فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌ٨٩

Fəqalə inni səqim

Və dedi: «Həqiqətən, mən xəstəlik astanasındayam» (və sizinlə şəhər kənarına bayram mərasiminə gəlməyəcəyəm).

فَتَوَلَّوْاْ عَنْهُ مُدْبِرِينَ٩٠

Fətəvəlləv ənhu mudbirin

Onlar ondan üz döndərib qayıtdılar.

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ٩١

Fərağə ila alihətihim fəqalə əla tə`kulun

Beləliklə o, (darmadağın etmək üçün) gizlicə onların tanrılarının yanına yollandı və (onların qabağına düzülmüş yeməklərə işarə edərək) dedi: «Məgər yemirsiniz?

مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ٩٢

Ma ləkum la təntiqun

Sizə nə olub ki, danışmırsınız?»

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبَۢا بِٱلْيَمِينِ٩٣

Fərağə ələyhim zarbən bilyəmin

Sonra darmadağın etmək üçün onlara üz tutdu (və) sağ əli(ndəki balta) ilə onlara güclü zərbələr endirdi. (Böyüklərindən başqa onların hamısını sındırdı.)

فَأَقْبَلُوٓاْ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ٩٤

Fə`əqbəlu iləyhi yəziffun

(Onlar bayramdan qayıdanda, bu iş barəsindəki ittihamla) tez ona üz tutdular.

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ٩٥

Qalə ətə'budunə ma tənhitun

(İbrahim) dedi: «Özünüz yonduğunuz şeyə ibadət edirsiniz?!

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ٩٦

Vəl ləhu xələqəkum və ma tə'məlun

Halbuki həm sizi, həm də əməllərinizi Allah yaratmışdır. (Sizin həm əməlləriniz, həm də məbudlarınızı düzəltdiyiniz maddələr, həqiqətən, Allahın məhsuludur.)

قَالُواْ ٱبْنُواْ لَهُۥ بُنْيَـٰنًا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ٩٧

Qalu bnu ləhu bunyanən fə`əlquhu fil cəhim

(Onlar bir-birlərinə) dedilər: Onun üçün (en və uzunu geniş) bir bina tikin və onu od cəhənnəminə atın!

فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيْدًا فَجَعَلْنَـٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ٩٨

Fə`əradu bihi kəydən fəcə'əlnahumul əsfəlin

Beləliklə, onun barəsində hiylə işlətmək qərarına gəldilər və Biz onları alçaltdıq. (İbrahimə də oddan nicat verdik.)

وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ٩٩

Vəqalə inni zahibun ila rəbbi səyəhdin

(İbrahim onların məkrli hiylələrindən nicat tapdıqdan sonra) dedi: «Mən mütləq öz Rəbbimə tərəf (ibadətlə məşğul ola biləcəyim bir şəhərə) yollanıram. O, tezliklə mənə yol göstərəcəkdir.

رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ١٠٠

Rəbbi həb li minəs salihin

Ey Rəbbim! Mənə salehlərdən (bir övlad) bəxş et!»

فَبَشَّرْنَـٰهُ بِغُلَـٰمٍ حَلِيمٍ١٠١

Fəbəşşərnahu biğulamin həlim

Beləliklə, Biz onu həlim bir oğlan uşağı (İsmail) ilə mücdələdik.

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَـٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ‌ۚ قَالَ يَـٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ‌ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰبِرِينَ١٠٢

Fələmma bələğə mə'əhus sə'yə qalə ya bunəyyə inni əra fil mənami ənni əzbəhukə fanzur maza təra, qalə ya əbəti f'əl ma tu`mər, sətəciduni in şa əllahu minəs sabirin

Oğlu onunla birlikdə işləmək və çalışmaq həddinə çatanda (İbrahim) dedi: «Oğulcığazım! Mən yuxuda hey görürürəm ki, sənin başını kəsirəm (boğazına bıçaq çəkirəm). Bəs bax (gör) nəzərin nədir?» (İsmail) dedi: «Ey ata! Sənə əmr ediləni yerinə yetir. Allahın istəyi ilə məni səbirlilərdən görəcəksən!»

فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ١٠٣

Fələmma əsləma vətəlləhu lilcəbin

Beləliklə, elə ki, onların hər ikisi (Allahın əmrinə) təslim oldular və o, oğlunu üzü üstə yerə yıxdı (imtahandan başı uca çıxdı)

وَنَـٰدَيْنَـٰهُ أَن يَـٰٓإِبْرَٲهِيمُ١٠٤

Vənadəynahu ən ya ibrahim

Biz ona xitab etdik ki: «Ey İbrahim!

قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ‌ۚ إِنَّا كَذَٲلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ١٠٥

Qəd saddəqtə rru`ya, inna kəzalikə nəczil muhsinin

Həqiqətən, sən yuxunu həyata keçirdin. (Çünki həmin yuxunun mənası bıçağın hulquma çəkilməsi idi, hərçənd ki, həm ata, həm də oğul onun mənasının uşağın başının kəsilməsi olduğunu başa düşmüşdülər.) Biz yaxşı əməl sahiblərini belə mükafatlandırırıq.

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَـٰٓؤُاْ ٱلْمُبِينُ١٠٦

Innə haza ləhuvəl bəla`ul mubin

Şübhəsiz, bu (hadisə) həmin aşkar imtahandır.

وَفَدَيْنَـٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ١٠٧

Vəfədəynahu bizibhin əzim

Və Biz ona böyük bir qurbanlıq (həm cism, həm də ehtiram baxımından böyük bir qoyun) fəda etdik.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْأَخِرِينَ١٠٨

Vətərəkna ələyhi fil axirin

Ondan sonrakı ümmətlərin arasında (tovhidə dəvət, şirk ilə mübarizə mücahidi, böyük fədakar və yeni kitab və şəriət sahibi kimi) yaxşı ad qoyduq.

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٲهِيمَ١٠٩

Səlamun əla ibrahim

Salam olsun İbrahimə!

كَذَٲلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ١١٠

Kəzalikə nəczil muhsinin

Biz yaxşı əməl sahiblərini belə mükafatlandırırıq.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ١١١

Innəhu min ibadinal mu`minin

Həqiqətən, o, Bizim mömin bəndələrimizdən idi.

وَبَشَّرْنَـٰهُ بِإِسْحَـٰقَ نَبِيًّا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ١١٢

Vəbəşşərnahu bi`ishaqə nəbiyyən mminəs salihin

Onu İshaq(adlı bir övlad)la – salehlərdən olan peyğəmbərlə mücdələdik.

وَبَـٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَـٰقَ‌ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌ١١٣

Vəbarəkna ələyhi və'əla ishaq, vəmin zurriyyətihima muhsinun vəzalimun llinəfsihi mubin

Ona və İshaqa (övladlarının peyğəmbər olması, kitab və şəriətləri ilə) bərəkət verdik. O ikisinin övladlarından bəziləri yaxşı əməl sahibi, bəziləri özlərinə aşkar zülm edəndirlər.

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ١١٤

Vələqəd mənənna əla musa vəharun

Həqiqətən, Biz Musa və Haruna da nemət verdik.

وَنَجَّيْنَـٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ١١٥

Vənəccəynahuma vəqəvməhuma minəl kərbil əzim

O ikisinə və qövmlərinə böyük bir qüssədən nicat verdik.

وَنَصَرْنَـٰهُمْ فَكَانُواْ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ١١٦

Vənəsarnahum fəkanu humu əl ğalibin

Və onlara kömək etdik. Beləliklə, onlar qalib gəldilər.

وَءَاتَيْنَـٰهُمَا ٱلْكِتَـٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ١١٧

Vəatəynahumal kitabəl mustəbin

Və o ikisinə (özü) aydın (olan) və aydınlıq gətirən (səma) kitab(ı) verdik.

وَهَدَيْنَـٰهُمَا ٱلصِّرَٲطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ١١٨

Vəhədəynahumas siratal mustəqim

Və onların hər ikisini doğru yola hidayət etdik.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْأَخِرِينَ١١٩

Vətərəkna ələyhima fil axirin

Və sonrakı ümmətlərin arasında onlardan (tovhidə dəvət, şirk ilə mübarizə mücahidi, yeni kitab və şəriət sahibi kimi) yaxşı ad qoyduq.

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ١٢٠

Səlamun əla musa vəharun

Salam olsun Musaya və Haruna!

إِنَّا كَذَٲلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ١٢١

Inna kəzalikə nəczil muhsinin

Biz yaxşı əməl sahiblərini belə mükafatlandırırıq.

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ١٢٢

Innəhuma min ibadinal mu`minin

Əlbəttə, onların ikisi (də) Bizim mömin bəndələrimizdən idilər.

وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ١٢٣

Və`innə ilyasə ləminəl mursəlin

Həqiqətən, İlyas da Bizim peyğəmbərlərimizdən idi.

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ١٢٤

Iz qalə liqəvmihi əla təttəqun

O zaman o, öz qövmünə dedi: «Məgər (Allaha qarşı itatəsizlik etməkdən və Ona şərik qoşmaqdan) qorxmursunuz?

أَتَدْعُونَ بَعْلاً وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَـٰلِقِينَ١٢٥

Ətəd'unə bə'lən vətəzərunə əhsənəl xaliqin

(İbadət etmək və hacət diləmək üçün) «Bəl»i (bu adda olan bütü) çağırır və yaradanların ən yaxşısını tərk edirsiniz?

ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ١٢٦

Əllah rəbbəkum vərəbbə aba`ikumul əvvəlin

Həm sizin Rəbbiniz, həm də ata-babalarınızın Rəbbi olan Allahı?!»

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ١٢٧

Fəkəzzəbuhu fə`innəhum ləmuhzarun

Beləliklə, onlar onu təkzib etdilər. Şübhəsiz, onlar (Qiyamət günü hesab və əzab üçün) hüzura gətiriləcəklər.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ١٢٨

Illa ibadə əllah əl muxləsin

Allahın paklaşdırılmış və seçilmiş bəndələri istisna olmaqla!

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْأَخِرِينَ١٢٩

Vətərəkna ələyhi fil axirin

Sonrakı ümmətlərin arasında ondan (tovhidə dəvət və şirk ilə mübarizə mücahidi kimi) yaxşı ad qoyduq.

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ١٣٠

Səlamun əla il yasin

Salam olsun İlyasa (və Yasinin övladlarına)!

إِنَّا كَذَٲلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ١٣١

Inna kəzalikə nəczil muhsinin

Biz yaxşı əməl sahiblərini belə mükafatlandırırıq.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ١٣٢

Innəhu min ibadinal mu`minin

Həqiqətən, o, Bizim mömin bəndələrimizdən idi.

وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ١٣٣

Və`innə lutən lləminəl mursəlin

Həqiqətən, Lut da Bizim peyğəmbərlərimizdən idi.

إِذْ نَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ١٣٤

Iz nəccəynahu və`əhləhu əcmə'in

(Yada sal) o zaman(ı) ki, Biz ona və bütün ailəsinə nicat verdik.

إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ١٣٥

Illa əcuzən fi əl ğabirin

(Lutun qövmünə gələn əzabda) qalanların içərisində olan qoca qarı istisna olmaqla!

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْأَخَرِينَ١٣٦

Summə dəmmərnal axərin

Sonra (yerdə) qalanları məhv etdik.

وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ١٣٧

Və`innəkum lətəmurrunə ələyhim-musbihin

Həqiqətən, siz (Məkkə əhli Şama səfər zamanı) səhər çağı onların yanından keçirsiniz.

وَبِٱلَّيْلِ‌ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ١٣٨

Vəbillləyl, Əfəla tə'qilun

Həmçinin axşamçağıları! Belə isə heç düşünmürsünüz?

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ١٣٩

Və`innə yunusə ləminəl mursəlin

Əlbəttə, Yunus (da) Bizim peyğəmbərlərimizdən idi.

إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ١٤٠

Iz əbəqə ilal fulkil məşhun

(Yada sal) o zaman(ı) ki, o, (müsafir və yüklə) dolu gəmiyə tərəf qaçdı (və ona mindi).

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ١٤١

Fəsahəmə fəkanə minəl mudhəzin

Beləliklə, (gəmidə yaranmış təhlükəyə görə müsafirlərin bəzilərinin suya atılmaları lazım gəldikdə) o, püşk atmada iştirak etdi və məğlublardan oldu.

فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ١٤٢

Faltəqəməhul hutu və huvə mulim

O, məzəmmətə layiq iş gördüyü və özünü qınadığı halda balıq onu uddu.

فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ١٤٣

Fələvla ənnəhu kanə minəl musəbbihin

Buna görə də əgər o, (həm həyatı boyu, həm də balığın qarnında) Allahı zikr edərək pak sifətlərlə mədh edənlərdən olmasaydı,

لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ١٤٤

Lələbisə fi bətnihi ila yəvmi yub'əsun

mütləq (insanların qəbirlərdən) qaldırılacaqları günə kimi həmin balığın qarnında qalardı.

فَنَبَذْنَـٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌ١٤٥

Fənəbəznahu bil'əra`i və huvə səqim

Beləliklə, onu xəstə halda tavan və kölgəsiz bir yerə atdıq.

وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ١٤٦

Və`əmbətna ələyhi şəcərətən min yəqtin

Və onun başı üzərində balqabaq (yaxud banan və ya əncir) növündən bir tağ bitirdik.

وَأَرْسَلْنَـٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ١٤٧

Və`ərsəlnahu ila mi`əti əlfin əv yəzidun

Və onu yüz min və ya daha artıq adama (peyğəmbər) göndərdik.

فَـَٔـامَنُواْ فَمَتَّعْنَـٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍ١٤٨

Fəamənu fəməttə'nahum ila hin

Beləliklə, onlar iman gətirdilər və Biz onları (müəyyən) bir müddət(ədək həyatdan) bəhrələndirdik.

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ١٤٩

Fastəftihim əlirəbbikəl bənatu vələhumul bənun

Buna görə də onlardan (Məkkə müşriklərindən) soruş: «Qızlar sənin Rəbbinin, oğlanlar isə onlarındır?!

أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ إِنَـٰثًا وَهُمْ شَـٰهِدُونَ١٥٠

Əm xələqnal məla`ikətə inasən vəhum şahidun

Yoxsa ki, Biz mələkləri qız cinsindən yaratmışıq və onlar orada olub (buna) şahid olublar?!»

أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ١٥١

Əla innəhum-min ifkihim ləyəqulun

Bil ki, onlar yalançı olduqları üçün deyirlər:

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ١٥٢

Vələdə əllahu və`innəhum ləkazibun

«Allah övlad törətmişdir». Onlar mütləq yalançıdırlar!

أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ١٥٣

Əstafal bənati əlal bənin

(Hətta övlad götürməsini fərz etsək belə) məgər (Allah) qızları oğlanlardan üstün tutmuşdur?!

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ١٥٤

Ma ləkum kəyfə təhkumun

Sizə nə olub, necə hökm çıxarırsınız?!

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ١٥٥

Əfəla təzəkkərun

Heç ibrət götürmürsünüz?

أَمْ لَكُمْ سُلْطَـٰنٌ مُّبِينٌ١٥٦

Əm ləkum sultanun mmubin

Yoxsa sizin (bu iddiaya) aydın dəliliniz var?!

فَأْتُواْ بِكِتَـٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ١٥٧

Fə`tu bikitabikum in kuntum sadiqin

Belə isə əgər doğru deyirsinizsə yazı və kitabınızı gətirin.

وَجَعَلُواْ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًا‌ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ١٥٨

Vəcə'əlu bəynəhu vəbəynəl cinnəti nəsəbə, vələqəd əlimətil cinnətu innəhum ləmuhzarun

Onlar Allahla cinlər arasında qohumluq əlaqəsinin olmasına qail oldular, halbuki cinlər özləri (qiyamət günü hesab və əzab üçün) hüzura gətiriləcəklərini bilirlər.

سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ١٥٩

Subhanə əllah əmma yəsifun

Allah onların sadaladıqları sifətlərdən (şəriki olmaqdan, törəmək və cinlərlə qohum olmaqdan) pak (və uzaq)dır.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ١٦٠

Illa ibadə əllah əl muxləsin

Allahın xalis və seçilmiş bəndələri(nin Onun üçün sadaladıqları digər sifətlər) istisnadır.

فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ١٦١

Fə`innəkum və ma tə'budun

Həqiqətən, siz və ibadət etdikləriniz (bütlər, cinlər və şeytanlar)

مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَـٰتِنِينَ١٦٢

Ma əntum ələyhi bifatinin

(bəli,) siz heç vaxt (cəmiyyəti) Allahın hədəfinin əksinə olaraq azğınlığa sürükləyə bilməzsiniz!

إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ١٦٣

Illa mən huvə salil cəhim

(Küfr və inadına görə) cəhənnəmə gedəsi və yanası şəxs istisna olmaqla.

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ١٦٤

Və ma minna illa ləhu məqamun mmə'lum

(Mələklər özlərinin rəbb olmalarını inkar edərək deyərlər:) «Bizim hər birimizin (Allah yanında) müəyyən məqam və rütbəsi vardır».

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ١٦٥

Və`inna lənəhnus saffun

Şübhəsiz, (Allahın əmrini yerinə yetirmək üçün daim) sıralanan bizik.

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ١٦٦

Və`inna lənəhnul musəbbihun

Əlbəttə, (dil və ürəkdə olan səmimi etiqadla) Allahı pak sifətlərlə edən bizik.

وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ١٦٧

Və`in kanu ləyəqulun

(Müşriklər) həmişə deyərdilər: