surah069

ٱلْحَآقَّةُ١

Əl haqqəh

«Haqqə» adlanan həmin saat və o baş verəcək hadisə və baş verəcəyi şübhəsiz, olan işlər və hallar,

مَا ٱلْحَآقَّةُ٢

Mal haqqəh

O «Haqqə»nin həqiqəti nədir? (Nə qədər də böyük, dəhşətli və uzun bir hadisədir!)

وَمَآ أَدْرَٮٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ٣

Və ma ədrakə mal haqqəh

Və «haqqə»nin nə olduğunu nə bilirsən?! (Onun həqiqətinə vara bilməzsən. O, əzici bir hadisədir).

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلْقَارِعَةِ٤

Kəzzəbət səmudu və'adun bilqari'əh

Səmud (Salehin qövmü) və Ad (Hudun qövmü) o əzici hadisəni təkzib etdilər.

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ٥

Fə`əmma səmudu fə`uhliku bit tağiyəh

Səmud qövmü tüğyankarlıqlarına görə hədsiz dərəcədə bir əzabla məhv oldular.

وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُواْ بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ٦

Və`əmma adun fə`uhliku birihin sarsarin atiyəh

Amma Ad qövmü şiddətlə əsən, soyuq, uğultulu və gurultulu bir küləklə məhv oldular.

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَـٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ٧

Səxxərəha ələyhim səb'ə ləyalin vəsəmaniyətə əyyamin husumən fətəral qəvmə fiha sar'a kə`ənnəhum ə'cazu nəxlin xaviyəh

(Elə bir külək ki, Allah) onu nəhs olan yeddi gecə və səkkiz gün ərzində ardı-arası kəsilmədən onlar(ın üstünə) əsdirdi və (əgər orada olsaydın) o qövmü hamılıqla yerə sərilmiş görərdin, elə bil ki, içi boş və yerindən qoparılmış xurma kötükləri idilər.

فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍ٨

Fəhəl təra ləhum-min baqiyəh

İndi sən onlardan heç qalanını görürsənmi?!

وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَـٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ٩

Vəca`ə fir'əvnu və mən qəbləhu vəl mu`təfikatu bilxati`əh

Firon da, ondan öncəkilər (kafirlər) də, alt-üst olmuş şəhərlər(in əhalisi – Lut qövmü) günah etdilər və yollarını azdılar (dini əqidə və şəriət məsələlərində səhv yolla getdilər).

فَعَصَوْاْ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً١٠

Fə'əsav rəsulə rəbbihim fə`əxəzəhum əxzətən rrabiyəh

Onlar öz Rəbbinin peyğəmbərinə asi oldular, Allah da onları şiddətli bir cəza ilə yaxaladı.

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَـٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ١١

Inna ləmma tağal ma`u həməlnakum fil cariyəh

Həqiqətən, Biz (Nuhun duası ilə göydən gələn və yerdən qaynayan) su aşıb-daşan zaman sizi(n əcdadınızı) gəmiyə mindirdik.

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَآ أُذُنٌ وَٲعِيَةٌ١٢

Linəc'ələha ləkum təzkirətən vətə'iyəha uzunun va'iyəh

Ona görə ki, bunu (bu hadisəni) sizin üçün bir ibrət edək və eşidən, yadda saxlayan qulaq bunu eşidib yadda saxlasın.

فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌ وَٲحِدَةٌ١٣

Fə`iza nufixə fis suri nəfxətun vahidəh

Elə ki, sura bir dəfə üfürülər (surun birinci dəfə üfürülməsi varlıq aləminin nizamının pozulması üçün bir müqəddimədir),

وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَٲحِدَةً١٤

Vəhumilətil ərzu vəl cibalu fədukkəta dəkkətən vahidəh

Və yer (öz oxundan) və dağlar (birləşdikləri məkandan) qaldırılar (və uzaqlaşdırılar). Hər ikisi bir zərbə ilə bir-birinə çırpılar.

فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ١٥

Fəyəvmə`izin vəqə'ətil vaqi'əh

Beləliklə, (məhz) o gün Qiyamət qopar.

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ١٦

Vanşəqqətis səma`u fəhiyə yəvmə`izin vahiyəh

Və göy yarılar və o gün (onun nizamı) süst düşüb darma-dağın olar.

وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا‌ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَـٰنِيَةٌ١٧

Vəl mələku əla ərca`iha, vəyəhmilu ərşə rəbbikə fəvqəhum yəvmə`izin səmaniyəh

Mələklər göyün ətrafında (nəzarətçi) olarlar. Sənin Rəbbinin ərşini o gün səkkiz nəfər (ya səkkiz dəstə) öz başları üstündə (yaxud səmadakıların başları üstündə) tutarlar.

يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌ١٨

Yəvmə`izin tu'rəzunə la təxfa minkum xafiyəh

O gün siz (haqq-hesab üçün Allahın hüzuruna) gətiriləcəksiniz, sizin heç bir gizlin işiniz gizlin qalmayacaqdır.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُواْ كِتَـٰبِيَهْ١٩

Fə`əmma mən utiyə kitabəhu biyəminihi fəyəqulu ha`umu qrə`u kitabiyəh

Əməl dəftəri sağ əlinə verilən şəxs, (sevinclə) deyər: «Alın (ey insanlar) mənim kitabımı (əməl dəftərimi) oxuyun».

إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَـٰقٍ حِسَابِيَهْ٢٠

Inni zanəntu ənni mulaqin hisabiyəh

«Həqiqətən, mən (dünyada) ikən Qiyamət günü öz hesabıma (əməllərimin hesabına) yetişəcəyimə yəqinliklə inanmışdım».

فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ٢١

Fəhuvə fi işətin rraziyəh

Beləliklə, (bundan sonra) o xoş güzəran içindədir və sahibi də ondan razıdır.

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ٢٢

Fi cənnətin aliyəh

Uca və ali məqamlı bir Cənnətdə (elə bir Cənnətdə ki,)

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ٢٣

Qutufuha daniyəh

Meyvələri yaxındır (belə ki, budaqlar dərən şəxsin iradəsinə tabedir).

كُلُواْ وَٱشْرَبُواْ هَنِيٓـــَٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ٢٤

Kulu vaşrəbu həni`ən bima əsləftum fil əyyamil xaliyəh

Yeyin və için, keçmiş günlərdə gördüyünüz (yaxşı işlərin) mükafatı olaraq sizə nuş olsun. (Bunlar hamısı o əməllərin əvəzidir, ya o əqidə və əməllərin təcəssümüdür).

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَـٰبِيَهْ٢٥

Və`əmma mən utiyə kitabəhu bişimalihi fəyəqulu ya ləytəni ləm utə kitabiyəh

Amma (əməl) dəftəri sol əlinə verilən şəxs deyər: «Kaş (əməl) dəftərim mənə verilməyəydi!»

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ٢٦

Vələm ədri ma hisabiyəh

«Və hesabımın nə olduğunu bilməyəydim».

يَـٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ٢٧

Ya ləytəha kanətil qaziyəh

«Kaş mənim o dünya həyatım(ın yerinə) qəti bir ölüm olaydı (və ya dünya ölümü məni birdəfəlik məhv edəydi)».

مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْۜ٢٨

Ma əğna ənni maliyəh

«Mənim (dünyadakı) mal-dövlətim (heç bir əzabı) məndən dəf etmədi».

هَلَكَ عَنِّى سُلْطَـٰنِيَهْ٢٩

Hələkə ənni sultaniyəh

«Qüdrətim və səltənətim (və iddialarımın dəlil-sübutu da) əlimdən çıxdı».

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ٣٠

Xuzuhu fəğulluh

(Əmr yetişər:) «Onu tutun və qandallayın».

ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ٣١

Summəl cəhimə salluh

«Sonra da onu şölələnmiş oda atıb yandırın!».

ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَٱسْلُكُوهُ٣٢

Summə fi silsilətin zər'uha səb'unə zira'ən faslukuh

«Sonra isə uzunluğu yetmiş arşın olan zəncirlə bağlayın».

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ٣٣

Innəhu kanə la yu`minu bi-llahil əzim

«Çünki o, böyük olan Allaha (dünyada) inanmırdı».

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ٣٤

Və la yəhuzzu əla ta'amil miskin

«Və heç vaxt (özünü və başqalarını) fəqirə və ehtiyacı olana yemək verməyə rəğbətləndirmirdi».

فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَـٰهُنَا حَمِيمٌ٣٥

Fələysə ləhul yəvmə hahuna həmim

Bu gün onun burada bir yaxını və mehriban bir dostu yoxdur.

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ٣٦

Və la ta'amun illa min ğislin

(Cəhənnəmdəkilərin bədənindən axan) Od əhlinin irinindən, çirk və qanından başqa bir yeməyi də yoxdur.

لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَـٰطِــُٔونَ٣٧

La yə`kuluhu illal xati`un

O (yeməyi) yalnız (yollarını) azmış günahkarlar yeyərlər.

فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ٣٨

Fəla uqsimu bima tubsirun

Belə isə xeyr; and olsun (gözlə) gördüklərinizə,

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ٣٩

Və ma la tubsirun

Və görmədiklərinizə (qeybi mövcudlara) ki,

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ٤٠

Innəhu ləqəvlu rəsulin kərim

Bu (Quran) şübhəsiz, möhtərəm bir elçinin (Cəbrailin və Peyğəmbərin) sözüdür.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ‌ۚ قَلِيلاً مَّا تُؤْمِنُونَ٤١

Və ma huvə biqəvli şa'ir, qəlilən mma tu`minun

Bu, bir şairin sözü deyildir! (Lakin) Siz çox az iman gətirirsiniz!

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ‌ۚ قَلِيلاً مَّا تَذَكَّرُونَ٤٢

Və la biqəvli kahin, qəlilən mma təzəkkərun

Və nə də (ki, cinlərdən söz öyrənən) bir kahinin sözüdür! (Amma) çox az öyüd-nəsihət alırsınız.

تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ٤٣

Tənzilun min rrəbbil aləmin

(Bu kitab) aləmlərin Rəbbi tərəfindən nazil edilmişdir.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ٤٤

Vələv təqəvvələ ələyna bə'zal əqavil

Və əgər o, bəzi sözləri nahaqdan Bizə isnad etsəydi,

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ٤٥

Lə`əxəzna minhu bilyəmin

Şübhəsiz, onu bütün qüdrətimizlə yaxalayardıq və yaxud sağ əlini tutub əzaba çəkərdik.

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ٤٦

Summə ləqəta'na minhul vətin

Sonra da şübhəsiz, onun ürəyinin şah damarını qoparardıq.

فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَـٰجِزِينَ٤٧

Fəma minkum-min əhədin ənhu hacizin

Belə olan surətdə, sizdən heç biriniz on(un əzabın)ın qarşısını ala bilməzdiniz.

وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ٤٨

Və`innəhu lətəzkirətun llilmuttəqin

Və həqiqətən, bu (Quran) təqvalılar üçün bir öyüd-nəsihətdir.

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ٤٩

Və`inna lənə'ləmu ənnə minkum-mukəzzibin

Biz sizin aranızda təkzib edənlərin olduğunu əlbəttə bilirik.

وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ٥٠

Və`innəhu ləhəsrətun əlal kafirin

Bu (Quran) mütləq (cəza günündə) kafirlər üçün bir həsrətdir.

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ٥١

Və`innəhu ləhəqqul yəqin

Və həqiqətən, bu (Quran) yəqin (gerçək) bir haqdır və həqiqətdir.

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ٥٢

Fəsəbbih bismi rəbbikəl əzim

Belə isə, öz əzəmətli Rəbbinin adını zikr et (və onu hər bir eyib və nöqsandan pak (və uzaq) bil).