surah099

إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا١

Iza zulzilətil ərzu zilzaləha

Yer özünə məxsus (yaradılışın tarixində yalnız bircə dəfə baş verəcək) bir titrəyişlə titrədiyi zaman,

وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا٢

Və`əxrəcətil ərzu əsqaləha

Yer öz qiymətli yüklərini və çox dəyərli mallarını (ölüləri, mədənləri və xəzinələri) çıxarıb atacağı zaman,

وَقَالَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا لَهَا٣

Vəqaləl insanu ma ləha

Və (onun köksündən çıxan) insan (təəccüb və dəhşətlə): «Buna, nə olub?!» – deyəcəyi zaman

يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا٤

Yəvmə`izin tuhəddisu əxbarəha

Məhz o gün yer öz xəbərlərini açıb söyləyər. (Köksündəkiləri çıxarıb atmağı onun elə danışmasıdır. Yaxud da o elə dilə gələrək danışar).

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا٥

Bi`ənnə rəbbəkə əvha ləha

Ona görə ki, sənin Rəbbin ona vəhy etmişdir.

يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًا لِّيُرَوْاْ أَعْمَـٰلَهُمْ٦

Yəvmə`izin yəsdurun nasu əştatən lliyurəv ə'maləhum

O gün insanlar əməllərinin (haqq-hesabının) özlərinə göstərilməsi üçün (qəbirlərdən) dəstə-dəstə çıxıb (haqq-hesab səhnəsinə tərəf) gələrlər və əməlləri(nin qarşılığı, ya eyni ilə təcəssümü) onlara göstərilsin deyə (haqq-hesab mərkəzindən öz əbədi məskənlərinə doğru) çıxarlar.

فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُۥ٧

Fəmən yə'məl misqalə zərrətin xəyrən yərəh

Hər kim bir zərrə ağırlığında yaxşı iş görmüşsə, onu(n qarşılığını, yaxud eyni ilə təcəssümünü) görəcəkdir.

وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُۥ٨

Və mən yə'məl misqalə zərrətin şərrən yərəh

Və hər kim bir zərrə ağırlığında pis iş görmüşsə, onu görəcəkdir.