surah084

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ١

Izas səma`u nşəqqət

Göylər yarılacağı

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ٢

Və`əzinət lirəbbiha vəhuqqət

Və öz Rəbbi(nin mütləq iradəsi)nə qulaq asacağı zaman; (Onun belə etməsi) daha layiqlidir.

وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ٣

Və`izal ərzu muddət

Yer genişlənəcəyi (böyüyüb dağlarsız, dənizlərsiz, dümdüz olacağı) zaman,

وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ٤

Və`əlqət ma fiha vətəxəllət

Qoynunda olanları çölə tullayıb boşaldacağı zaman,

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ٥

Və`əzinət lirəbbiha vəhuqqət

Öz Rəbbi(nin mütləq iradəsi)nə qulaq asacağı zaman; (Onun belə etməsi) daha layiqlidir. (Bu iki cümlədə məqsəd budur ki: «İnsan öz Rəbbinə qovuşacaq və onunla haqq-hesab çəkiləcəkdir»).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَـٰقِيهِ٦

Ya əyyuhal insanu innəkə kadihun ila rəbbikə kədhən fəmulaqih

Ey insan, şübhəsiz, sən öz Rəbbin(in camal və cəlalını, savab və cəzasını görməy)ə doğru böyük bir səylə (yaradılışla və təbii yol ilə) çalışıb çabalayırsan. Beləliklə, sən Ona qovuşacaqsan.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ٧

Fə`əmma mən utiyə kitabəhu biyəminih

Kimin əməl dəftəri sağ əlinə verilərsə

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا٨

Fəsəvfə yuhasəbu hisabən yəsirə

Onunla tez, asan, haqq-hesab çəkiləcək.

وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا٩

Vəyənqəlibu ila əhlihi məsrurə

Və o, yaxınlarının (Cənnətdəki doğmalarının, huri və qılmanların) yanına sevinc və şadlıqla qayıdar.

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ١٠

Və`əmma mən utiyə kitabəhu vəra`ə zahrih

Kimin əməl dəftəri arxa tərəfindən (sol əlinə) verilərsə,

فَسَوْفَ يَدْعُواْ ثُبُورًا١١

Fəsəvfə yəd'u suburə

O, tezliklə fəryad edib öz ölümünü istəyər.

وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا١٢

Vəyəsla sə'irə

Və şölə çəkən oda daxil olar və yanar.

إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا١٣

Innəhu kanə fi əhlihi məsrurə

O, öz yaxınlarının arasında (axirətdən qəflətdə, mal-dövlət və rütbəyə görə) sevinc içində idi.

إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ١٤

Innəhu zannə ən llən yəhur

O elə zənn edirdi ki, əsla (Allaha tərəf) qayıtmayacaq.

بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًا١٥

Bəla innə rəbbəhu kanə bihi bəsirə

Xeyr (qayıdacaqdır), həqiqətən, Rəbbi daim onun (hər bir) halını görəndir.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ١٦

Fəla uqsimu biş şəfəq

Xeyr, and olsun (qürubdan sonrakı) məğribin qırmızılığına (şəfəqə),

وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ١٧

Vəl ləyli və ma vəsəq

Və and olsun gecəyə və (gecənin) topladıqlarına (gündüz ora-bura yayılmış canlılara),

وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ١٨

Vəl qəməri iza ttəsəq

And olsun hilal halında tədriclə nuru kamilləşməkdə (bədirlənməkdə olan) aya ki,

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍ١٩

Lətərkəbunnə tabəqən ən tabəq

Şübhəsiz, siz haldan-hala düşəcəksiniz! (Dünyada cisminizin təkamül yolu nütfə halından ölüm halına kimi otuz haldan çoxdur. Ruhunuzun təkamül yolu isə İslamı qəbul etməkdən İlahi yaxınlıq olan kamaladəkdir. Dünyadan sonra Bərzəxə daxil olmaq, Qiyamətə keçmək və onun duracaqlarından Cənnətə və Cəhənnəmə daxil olmağa qədər yol gedəcəksiniz).

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ٢٠

Fəma ləhum la yu`minun

Bəs, onlara nə olub ki, iman gətirmirlər?!

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ ٱلْقُرْءَانُ لَا يَسْجُدُونَ٢١

Və`iza quri`ə ələyhimul qur`-anu la yəscudun

Onlara Quran oxunduqda, səcdəyə qapanmırlar?!

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُكَذِّبُونَ٢٢

Bəli əlləzinə kəfəru yukəzzibun

Əksinə, kafir olanlar daim təkzib edirlər.

وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ٢٣

Vəl ləhu ə'ləmu bima yu'un

Allah onların öz qəlblərində gizlətdiklərini (küfr və inadı) daha yaxşı biləndir.

فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ٢٤

Fəbəşşirhum bi'əzabin əlim

Belə isə, onlara ağrılı bir əzabın mücdəsini ver!

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونِۭ٢٥

Illa əlləzinə amənu və'əmilus salihati ləhum əcrun ğəyru məmnun

Yalnız iman gətib yaxşı iş görənlərdən başqa. Onlar üçün minnətsiz və bitib-tükənmək bilməyən bir mükafat vardır.