surah026

طسٓمٓ١

Ta, sin, mim.

Ta, Sin, Mim. (Bu hərflər Allahla Onun Rəsulu arasında olan rəmzlərdir. Bu kitab həmin bu hərflərdən təşkil olunmuşdur. Amma heç kimin onun bənzərini gətirməyə qüdrəti yoxdur. Bu kitabın möhkəm ayələri və bu cür də mütəşabih ayələri vardır. And olsun Turi-Sinaya, Məkkəyə, and olsun Tuba və Sidr (ağaclarına) və Muhəmmədə (s) ki,)

تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ٢

Tilkə ayatul kitabil mubin

Bu surə aşkar və aydınlıq gətirən kitabın ayələridir.

لَعَلَّكَ بَـٰخِعٌ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُواْ مُؤْمِنِينَ٣

Lə'əlləkə baxi'un nnəfsəkə əlla yəkunu mu`minin

(Ya Peyğəmbər!) Bəlkə sən onlar iman gətirməyəcəklər deyə, özünü həlak etmək istəyirsən?!

إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةً فَظَلَّتْ أَعْنَـٰقُهُمْ لَهَا خَـٰضِعِينَ٤

In-nəşə` nunəzzil ələyhim-minəs səma`i ayətən fəzallət ə'naquhum ləha xazi'in

Əgər istəsək göydən onlara elə bir nişanə (məcburedici dəlil, ya xaredici bir əzab) nazil edərik ki, onun müqabilində onlar (məcburi şəkildə) boyun əyib itaət edərlər.

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّنَ ٱلرَّحْمَـٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُواْ عَنْهُ مُعْرِضِينَ٥

Və ma yə`tihim-min zikrin mminə rrəhmani muhdəsin illa kanu ənhu mu'rizin

Onlara Rəhman (olan Allah)dan elə bir yeni öyüd-nəsihət vasitəsi (surə, moizə, möcüzə) gəlməz ki, ondan üz döndərməsinlər.

فَقَدْ كَذَّبُواْ فَسَيَأْتِيهِمْ أَنۢبَـٰٓؤُاْ مَا كَانُواْ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ٦

Fəqəd kəzzəbu fəsəyə`tihim əmba`u ma kanu bihi yəstəhzi`un

Beləliklə, həqiqətən, onlar (Bizim ayələrimizi) təkzib etdilər. Odur ki, istehza etdikləri şeyin xəbərləri tezliklə onlara yetişəcəkdir (verilən vədləri Bərzəxdə, ya Qiyamətdə başa düşəcəklər).

أَوَلَمْ يَرَوْاْ إِلَى ٱلْأَرْضِ كَمْ أَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ٧

Əvələm yərəv ilal ərzi kəm əmbətna fiha min kulli zəvcin kərim

(Bu qədər israrla təkzib etdikləri halda) məgər yer üzünə baxıb orada nə qədər növbənöv könül oxşayan (bitkilər və ağaclar) bitirdiyimizi görmədilərmi?

إِنَّ فِى ذَٲلِكَ لَأَيَةً‌ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ٨

Innə fi zalikə ləayəh, və ma kanə əksəruhum-mu`minin

Həqiqətən, bunda (Bizim tovhidimiz, qüdrətimiz və rəhmətimizə dair) bir əlamət vardır. Amma onların əksəriyyəti (fitrətlərinin çirkinliyi ucbatından) iman gətirməmişlər və (bundan sonra da) iman gətirməyəcəklər.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ٩

Və`innə rəbbəkə ləhuvəl əzizu rrəhim

Həqiqətən, sənin Rəbbin (intiqam alma və cəza vermə baxımından) yenilməz qüdrət və (möhlət vermə baxımından) mərhəmət sahibidir.

وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئْتِ ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ١٠

Və`iz nada rəbbukə musa əni til qəvməz zalimin

Və (Ya Peyğəmbər! Yada sal), bir zaman Rəbbin Musanı səslədi ki: «Get o, zalım tayfanın sorağına;

قَوْمَ فِرْعَوْنَ‌ۚ أَلَا يَتَّقُونَ١١

Qəvmə fir'əvn, Əla yəttəqun

Firon qövmünün sorağına (çox təəccüblüdür), məgər qorxmurlar?!»

قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ١٢

Qalə rəbbi inni əxafu ən yukəzzibun

(Musa) dedi: «Ey Rəbbim, doğrusu qorxuram ki, məni təkzib etsinlər».

وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَـٰرُونَ١٣

Vəyəziqu sadri və la yəntaliqu lisani fə`ərsil ila harun

«Sinəm daralır (sıxılır) və (danışarkən) dilim tutulur. Odur ki, (vəhy mələyini) Haruna göndər (onu mənə köməkçi et)».

وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنۢبٌ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ١٤

Vələhum ələyyə zəmbun fə`əxafu ən yəqtulun

«Onlarla bağlı boynumda bir günah var (onlardan bir nəfəri öldürmüşəm). Buna görə də (risaləti yerinə yetirməzdən öncə) məni öldürəcəklərindən qorxuram».

قَالَ كَلَّا‌ۖ فَٱذْهَبَا بِـَٔـايَـٰتِنَآ‌ۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ١٥

Qalə kəlla, fazhəba biayatina, inna mə'əkum-mustəmi'un

(Allah) buyurdu: «Belə deyil. Siz ikiniz də Bizim ayələrimizi aparın. Şübhəsiz, Biz sizinlə birgə (Fironun adamlarının nə dediklərini) eşidəcəyik!».

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ١٦

Fə`tiya fir'əvnə fəqula inna rəsulu rəbbil aləmin

«Fironun yanına gedərək deyin: «Həqiqətən, biz aləmlərin Rəbbinin göndərdiyi peyğəmbərlərik».

أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٲٓءِيلَ١٧

Ən ərsil mə'əna bəni isra`il

«(Belə deyin) İsrail övladlarını bizimlə (Şama – öz ana vətənimizə) göndər».

قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ١٨

Qalə ələm nurəbbikə fina vəlidən vələbistə fina min umurikə sinin

Firon dedi: «Məgər biz səni uşaqlıq çağında öz yanımızda böyütmədikmi? Ömrünün neçə ilini bizim yanımızda qalmadınmı?»

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ ٱلَّتِى فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلْكَـٰفِرِينَ١٩

Vəfə'əltə fə'lətəkə əlləti fə'əltə və`əntə minəl kafirin

«(Axırda) elədiyini də elədin (bir kişini öldürdün), sən (bizim nemətlərimizə) nankor olanlardansan!»

قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذًا وَأَنَا۟ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ٢٠

Qalə fə'əltuha izən və`əna minəz zallin

(Musa) dedi: «O işi o vaxt edərkən mən xəbərsizlərdən idim (xəbərsiz idim ki, bir zərbə bir kəsin ölümünə səbəb ola bilər)».

فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْمًا وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ٢١

Fəfərərtu minkum ləmma xiftukum fəvəhəbə li rəbbi hukmən vəcə'ələni minəl mursəlin

«Buna görə də, sizdən qorxub qaçdım, sonra Rəbbim mənə peyğəmbərlik, hikmət və şəriət elmi əta etdi, məni Öz peyğəmbərlərindən etdi».

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٲٓءِيلَ٢٢

Vətilkə ni'mətun təmunnuha ələyyə ən əbbəttə bəni isra`il

«Məgər İsrail övladlarını kölə etməyin bir nemətdirmi ki, onu mənə minnət qoyursan (halbuki, mən də onlardan biri kimi sənin əsarətində idim)?!»

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ٢٣

Qalə fir'əvnu və ma rəbbul aləmin

Firon dedi: «Aləmlərin Rəbbi nədir?»

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَٲتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ‌ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ٢٤

Qalə rəbbus səmavati vəl ərzi və ma bəynəhuma, in kuntum-muqinin

(Musa) dedi: «O, göyləri, yeri və onların arasında olanları idarə və tərbiyə edəndir, əgər yəqinlik əhli olsanız, (gözəl şəkildə idarə və tərbiyə olunmalarından, onları idarə və tərbiyə edənin varlığını dərk edə bilərsiniz)».

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُۥٓ أَلَا تَسْتَمِعُونَ٢٥

Qalə limən həvləhu əla təstəmi'un

Firon öz ətrafındakılara dedi: «(Onun sözlərinə) qulaq asırsınızmı?! (O, necə də mənim sualımı olduğu kimi təkrarlayır. Mən ondan Rəbbin mahiyyətini soruşuram, Musa isə mənə Onun işləri haqqında cavab verir)?!»

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ٢٦

Qalə rəbbukum vərəbbu aba`ikumul əvvəlin

(Musa) dedi: «O sizin də, ulu babalarınızın da Rəbbidir».

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِىٓ أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ٢٧

Qalə innə rəsuləkumu əlləzi ursilə iləykum ləməcnun

Firon dedi: «Həqiqətən, sizə göndərilmiş olan bu peyğəmbər, şübhəsiz, divanədir (mən bir şey soruşuram, o isə başqa şeydən danışır)!»

قَالَ رَبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ‌ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ٢٨

Qalə rəbbul məşriqi vəl məğribi və ma bəynəhuma, in kuntum tə'qilun

Musa dedi: (O,) «Şərqin və qərbin (günəşin doğduğu və qürub etdiyi bütün planetlərin çıxma və batma yerinin) və bu ikisinin arasında olan hər bir şeyin Rəbbidir, əgər düşünsəniz?»

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذْتَ إِلَـٰهًا غَيْرِى لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ ٱلْمَسْجُونِينَ٢٩

Qalə lə`ini ttəxəztə ilahən ğəyri lə`əc'ələnnəkə minəl məscunin

Firon dedi: «Şübhəsiz, əgər məndən savayı bir tanrı qəbul etsən, mütləq səni həbs etdirəcəyəm».

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىْءٍ مُّبِينٍ٣٠

Qalə əvələv ci`tukə bişəy`in mmubin

Musa dedi: «Hətta sənə açıq-aydın bir şey (iddianın doğruluğunu sübut edəcək aydın və aşkar bir möcüzə) gətirsəm də?!»

قَالَ فَأْتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ٣١

Qalə fə`ti bihi in kuntə minəs sadiqin

Dedi: «Əgər düz danışanlardansansa onu gətir (görüm)».

فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌ مُّبِينٌ٣٢

Fə`əlqa əsahu fə`iza hiyə su'banun mmubin

Beləliklə, Musa öz əsasını atan kimi (əsa), qəfildən açıq-aşkar bir əcdaha oldu. (Onun əcdaha olduğu tam aydın görünürdü).

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّـٰظِرِينَ٣٣

Vənəzə'ə yədəhu fə`iza hiyə bəyza`u lilnnazirin

Və əlini (qoynunun altından) çıxardanda, o, baxanlara qəflətən (gözqamaşdırıcı) ağappaq və nurlu göründü.

قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُۥٓ إِنَّ هَـٰذَا لَسَـٰحِرٌ عَلِيمٌ٣٤

Qalə lilmələ`i həvləhu innə haza ləsahirun əlim

Firon ətrafındakı əyanlara dedi: «Həqiqətən, bu, çox bilikli bir sehrbazdır!»

يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِۦ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ٣٥

Yuridu ən yuxricəkum-min ərzikum bisihrihi fəmaza tə`murun

«Sizi öz sehri ilə torpağınızdan çıxarmaq istəyir. Fikriniz nədir?»

قَالُوٓاْ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَٱبْعَثْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ٣٦

Qalu ərcih və`əxahu vab'əs fil məda`ini haşirin

Dedilər: «Onun və qardaşının işini təxirə sal və şəhərlərə toplayıcı məmurlar göndər.

يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ٣٧

Yə`tukə bikulli səhharin əlim

Bütün bilikli sehrbazları sənin yanına gətirsinlər».

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَـٰتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ٣٨

Fəcumi'əs səhərətu limiqati yəvmin mmə'lum

Beləliklə, bütün sehrbazlar məlum bir günün müəyyən olunmuş vaxtında (bayram günündə) toplandılar.

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ٣٩

Vəqilə lilnnasi həl əntum-muctəmi'un

Camaata (onları dəvət edib sehrbazlara tabe etmək məqsədilə) deyildi: «Siz də yığışacaqsınızmı?»

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ٤٠

Lə'əlləna nəttəbi'us səhərətə in kanu humu əl ğalibin

«Əgər sehrbazlar qalib gəlsələr, biz də onlara tabe olaq (Fironun tanrılığına və dininə itaət etməyə davam edərik)».

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَـٰلِبِينَ٤١

Fələmma ca`əs səhərətu qalu lifir'əvnə ə`innə ləna lə`əcrən in kunna nəhnu əl ğalibin

Sehrbazlar gəldikdə Firona dedilər: «Əgər qalib gəlsək, bizim üçün bir mükafat olacaqmı?!»

قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَّمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ٤٢

Qalə nə'əm və`innəkum izən lləminəl muqərrəbin

(Firon) dedi: «Bəli! Və belə olan surətdə mütləq (bizim dərgahımıza) yaxın adamlardan olacaqsınız».

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُواْ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ٤٣

Qalə ləhum-musa əlqu ma əntum-mulqun

Musa onlara dedi: «Nə atacaqsınızsa atın».

فَأَلْقَوْاْ حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ ٱلْغَـٰلِبُونَ٤٤

Fə`əlqəv hibaləhum və'isiyyəhum vəqalu bi'izzəti fir'əvnə inna lənəhnu əl ğalibun

Onlar öz iplərini və əsalarını yerə atdılar. (Firona və öz düzəltdikləri ilan kimi qıvrılan əşyalara çox güvənərək) dedilər: «Fironun izzətinə (və cəlalına) and olsun ki, mütləq biz qalib gələcəyik».

فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ٤٥

Fə`əlqa musa əsahu fə`iza hiyə təlqəfu ma yə`fikun

Belə olduqda Musa (da) öz əsasını atdı. O, onların düzəltdikləri (və nümayiş etdirdikləri) həqiqi olmayan şeyləri qəfildən uddu.

فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَـٰجِدِينَ٤٦

Fə`ulqiyəs səhərətu sacidin

Sehrbazlar (işin əzəmətindən və Haqqın qüdrətindən, naçar) səcdə halında torpağa qapandılar.

قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ٤٧

Qalu amənna birəbbil aləmin

Dedilər: «İman gətirdik aləmlərin Rəbbinə.

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ٤٨

Rəbbi musa vəharun

Musanın və Harunun Rəbbinə».

قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ‌ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ‌ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَـٰفٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ٤٩

Qalə aməntum ləhu qəblə ən azənə ləkum, innəhu ləkəbirukumu əlləzi əlləməkumus sihrə fələsəvfə tə'ləmun, lə`uqətti'ənnə əydiyəkum və`ərculəkum-min xilafin vələ`usallibənnəkum əcmə'in

Firon dedi: «Mən sizə izn verməzdən öncəmi ona iman gətirdiniz?! Şübhəsiz ki, o sizə sehr öyrətmiş olan böyüyünüzdür (sizin bu mübarizəniz süni idi). Belə isə tezliklə bilərsiniz! Mütləq sizin əllərinizi və ayaqlarınızı bir-birlərinə çarpaz (birini sağdan və birini soldan) kəsdirib sizi hamılıqla dar ağacından asacağam».

قَالُواْ لَا ضَيْرَ‌ۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ٥٠

Qalu la zayr, inna ila rəbbina munqəlibun

Dedilər: «(Bizə) heç bir zərəri yoxdur, çünki biz öz Rəbbimizə doğru dönəcəyik (və O hər şeyi yoluna qoyar)».

إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَـٰيَـٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ٥١

Inna nətmə'u ən yəğfirə ləna rəbbuna xətayana ən kunna əvvələl mu`minin

«Həqiqətən, biz umuruq ki, Rəbbimiz – ilk iman gətirənlər olduğumuza görə günahlarımızı bağışlasın».

وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِىٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ٥٢

Və`əvhəyna ila musa ən əsri bi'ibadi innəkum-muttəbə'un

Musaya belə vəhy etdik: «Mənim bəndələrimi gecə vaxtı çıxart, çünki siz təqib ediləcəksiniz (bununla da sizin qurtuluşunuzun və Fironun adamlarının həlakının müqəddiməsi hazırlanacaqdır)».

فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ٥٣

Fə`ərsələ fir'əvnu fil məda`ini haşirin

Firon (İsrail övladlarının qaçmasından xəbərdar olduqdan sonra) şəhərlərə qüvvələr göndərdi (ki, ordu toplasınlar).

إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ٥٤

Innə ha`ula`i ləşirzimətun qəlilun

(O belə deyirdi): «Həqiqətən, bunlar kiçik bir dəstədir».

وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ٥٥

Və`innəhum ləna ləğa`izun

Və əlbəttə, bunlar bizi (dəfələrlə itaətsizliklərinə görə) qəzəbləndirmişlər.

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَـٰذِرُونَ٥٦

Və`inna ləcəmi'un hazirun

Şübhəsiz, biz ayıq-sayıq və hazırlıqlı bir dəstəyik.

فَأَخْرَجْنَـٰهُم مِّن جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ٥٧

Fə`əxrəcnahum-min cənnatin və'uyun

Beləliklə, (Biz) onları bağlardan və bulaqlardan,

وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ٥٨

Vəkunuzin vəməqamin kərim

(Nemət) xəzinələr(in)dən, gözəl və dəyərli yerlərdən çıxartdıq.

كَذَٲلِكَ وَأَوْرَثْنَـٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٲٓءِيلَ٥٩

Kəzalikə və`əvrəsnaha bəni isra`il

(Bizim qüdrət və hikmətimiz) belə idi (belə tələb edirdi) və onların hamısını İsrail övladlarına irs olaraq verdik.

فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ٦٠

Fə`ətbə'uhum-muşriqin

Beləliklə, (Fironun adamları) günəş doğduqda onların arxasınca getdilər.

فَلَمَّا تَرَٲٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَـٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ٦١

Fələmma təra`al cəm'ani qalə əshabu musa inna ləmudrəkun

O iki dəstə bir-birlərini gördükdə, Musanın (adamları) dedilər: «Şübhəsiz, biz artıq yaxalanmaqdayıq».

قَالَ كَلَّآ‌ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ٦٢

Qalə kəlla, innə mə'iyə rəbbi səyəhdin

Musa dedi: «Belə deyildir, şübhəsiz, Rəbbim mənimlədir, tezliklə mənə (nicat yolunu) göstərəcəkdir».

فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ‌ۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ٦٣

Fə`əvhəyna ila musa əni zrib-bi'əsakəl bəhr, fanfələqə fəkanə kullu firqin kalttavdil əzim

Sonra Musaya vəhy etdik ki: «Öz əsanla dənizə vur». Dəniz (əsanın vurulmasıyla on iki yerdən yol kimi) bölündü və (iki yolun arasında olan) hər bir hissə böyük bir dağ kimi oldu.

وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْأَخَرِينَ٦٤

Və`əzləfna səmməl axərin

O biri dəstəni də (Fironun adamlarını) oraya yaxınlaşdırdıq.

وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ٦٥

Və`əncəyna musa və mən mmə'əhu əcmə'in

Musaya və onunla birgə olanların hamısına nicat verdik.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْأَخَرِينَ٦٦

Summə əğrəqnal axərin

Sonra o biri dəstəni (suda) qərq etdik.

إِنَّ فِى ذَٲلِكَ لَأَيَةً‌ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ٦٧

Innə fi zalikə ləayəh, və ma kanə əksəruhum-mu`minin

Həqiqətən, də bunda (bu hekayətdə Allahın tovhidi, qüdrəti, qəzəbi və rəhmətinə dair) bir nişanə (ibrət) vardır. Onların (müşriklərin) əksəriyyəti haqqa iman gətirən deyildilər.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ٦٨

Və`innə rəbbəkə ləhuvəl əzizu rrəhim

(Ya Peyğəmbər!) həqiqətən, sənin Rəbbin (tüğyan edənlərin müqabilində) qüdrətli və qalib, (itaətkarlara qarşı) mehribandır.

وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٲهِيمَ٦٩

Vatlu ələyhim nəbə`ə ibrahim

Və onlara (müşriklərə) İbrahimin xəbərini və hekayətini söylə.

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ٧٠

Iz qalə li`əbihi vəqəvmihi ma tə'budun

O zaman ki, atasına və öz tayfasına demişdi: «Siz nəyə ibadət edirsiniz?»

قَالُواْ نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَـٰكِفِينَ٧١

Qalu nə'budu əsnamən fənəzallu ləha akifin

(Onlar) Dedilər: «Biz bütlərə ibadət edirik və daima onlarla birgəyik, onların dərgahlarına başımızı qoyuruq».

قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ٧٢

Qalə həl yəsmə'unəkum iz təd'un

(İbrahim) dedi: «(Onları) Çağırdığınız zaman səsinizi eşidirlərmi (və istəyinizi yerinə yetirirlərmi)?»

أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ٧٣

Əv yənfə'unəkum əv yəzurrun

«Yaxud sizə bir xeyir və ya zərər verirlərmi?»

قَالُواْ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٲلِكَ يَفْعَلُونَ٧٤

Qalu bəl vəcədna aba`əna kəzalikə yəf'əlun

Dedilər: «(Yox), ancaq atalarımızın belə etdiklərini görmüşük».

قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ٧٥

Qalə əfərə`əytum-ma kuntum tə'budun

(İbrahim) dedi: «Nəyə ibadət etdiyinizi görürsünüzmü?

أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ٧٦

Əntum vəaba`ukumul əqdəmun

Sizlər və ulu babalarınız?»

فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَـٰلَمِينَ٧٧

Fə`innəhum əduvvun lli illa rəbbəl aləmin

«Şübhəsiz, aləmlərin Rəbbindən başqa onların hamısı mənim düşmənimdirlər (çünki onlar, özlərinə ibadət edənləri cəhənnəmlik edənlərdir, aləmlərin Rəbbi isə belə deyildir)».

ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ٧٨

Əlləzi xələqəni fəhuvə yəhdin

«Məni yaradan və daim (məişət və axirət işlərimdə) mənə doğru yol göstərən Odur».

وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ٧٩

Valləzi huvə yut'imuni vəyəsqin

«Məni yedirdən də içirdən də Odur».

وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ٨٠

Və`iza məriztu fəhuvə yəşfin

«Xəstələndikdə mənə şəfa verən də Odur».

وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ٨١

Valləzi yumituni summə yuhyin

«Məni öldürəcək, sonra dirildəcək Odur».

وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓــَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ٨٢

Valləzi ətmə'u ən yəğfirə li xəti`əti yəvməd din

«Cəza günü günahımı bağışlamasına ümid etdyim də Odur».

رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّـٰلِحِينَ٨٣

Rəbbi həb li hukmən və`əlhiqni bis salihin

«Ey Rəbbim, mənə əqli, dini elmlər bəxş et və məni salehlərə qovuşdur».

وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍ فِى ٱلْأَخِرِينَ٨٤

Vac'əl-li lisanə sidqin fil axirin

«Mənə gələcək nəsillər arasında gözəl bir ad, xatirə, doğru danışan bir dil və (mənə) haqqa doğru bir dəvət edən ver».

وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ٨٥

Vac'əlni min vərəsəti cənnətin nə'im

«Məni nemətlərlə dolu olan Cənnətin varislərindən et».

وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ٨٦

Vağfir li`əbi innəhu kanə minəz zallin

«Atamı bağışla! O, azanlardan oldu.(Azər İbrahimin qayınatası və ya əmisi idi, atası Tarox isə Allahın təkliyinə inananlardan idi.)

وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ٨٧

Və la tuxzini yəvmə yub'əsun

«Məni (insanların) dirildiləcəyi gün xar etmə».

يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ٨٨

Yəvmə la yənfə'u malun və la bənun

«O gün ki, malın və oğulların bir faydası olmayacaq».

إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ٨٩

Illa mən əta əllah biqəlbin səlim

«Yalnız (fəsadlı əqidələrdən və əxlaqdan) salamat (sağlam) bir qəlblə Allahın hüzuruna gələn kimsədən başqa!»

وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ٩٠

Və`uzlifətil cənnətu lilmuttəqin

(O gün) Cənnət təqvalılara yaxınlaşdırılar.

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ٩١

Vəburrizətil cəhimu lilğavin

Cəhənnəm də azğınlara aşkar olar.

وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ٩٢

Vəqilə ləhum əynə ma kuntum tə'budun

Və onlara deyilər: «İbadət etdikləriniz haradadır,

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ٩٣

Min duni-llahi həl yənsurunəkum əv yəntəsirun

Allahın əvəzinə (ibadət etdikləriniz)?! Sizə kömək edirlərmi, yaxud əzabı özlərindən dəf edə bilirlərmi?!»

فَكُبْكِبُواْ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ٩٤

Fəkubkibu fiha hum vəl ğavun

Beləliklə, (ibadət etdikləri) o tanrılar və azğınlar bir-birinin ardınca, üzüüstə atılarlar.

وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ٩٥

Vəcunudu iblisə əcmə'un

İblisin bütün əsgərləri də (daim onun itaətində olan müşrik, kafir və fasiqlər, İblisin özünün nəsli və balaları da oda sürüklənərlər).

قَالُواْ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ٩٦

Qalu vəhum fiha yəxtəsimun

Onlar (Cəhənnəm əhli) bir-birlərilə dava-dalaş edən halda (öz tanrılarına) deyərlər:

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ٩٧

Tallləhi in kunna ləfi zalalin mmubin

«Allaha and olsun ki, biz həqiqətən, açıq-aşkar yolumuzu azmışdıq».

إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ٩٨

Iz nusəvvikum birəbbil aləmin

«Çünki sizi aləmlərin Rəbbi ilə bərabər tuturduq».

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ٩٩

Və ma əzalləna illal mucrimun

«Bizi yalnız günahkarlar (fəsad törədən alimlər, zalım hakimlər və azğın dostlar) azdırdılar».

فَمَا لَنَا مِن شَـٰفِعِينَ١٠٠

Fəma ləna min şafi'in

«İndi, (bu gün) bizim nə bir şəfaət edənimiz,

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ١٠١

Və la sadiqin həmim

nə də mehriban və səmimi bir dostumuz var».

فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ١٠٢

Fələv ənnə ləna kərrətən fənəkunə minəl mu`minin

«Kaş biz bir də (dünyaya) qayıda biləydik ki, möminlərdən olaydıq».

إِنَّ فِى ذَٲلِكَ لَأَيَةً‌ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ١٠٣

Innə fi zalikə ləayəh, və ma kanə əksəruhum-mu`minin

Həqiqətən də, bunda (bu hekayətdə Allahın qüdrəti, qəzəbi və rəhmətinə dair) bir nişanə (ibrət) vardır. Halbuki onların əksəriyyəti haqqa iman gətirənlərdən deyildilər.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ١٠٤

Və`innə rəbbəkə ləhuvəl əzizu rrəhim

Həqiqətən, sənin Rəbbin (tüğyan edənlərin müqabilində) qüdrətli və yenilməzdir, (itaətkarlara qarşı) mehribandır.

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ١٠٥

Kəzzəbət qəvmu nuhin əl mursəlin

Nuhun qövmü Allahın bütün peyğəmbərlərini təkzib etdi. (Onların bəzisini təkzib etmək hamısını təkzib etmək deməkdir. Yaxud da onlar risalətin özünü inkar etdilər.)

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ١٠٦

Iz qalə ləhum əxuhum nuhun əla təttəqun

O zaman (qəbilə) qardaşları olan Nuh onlara dedi: «Məgər (Allahın qəzəb və əzabından) çəkinmirsiniz?»

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ١٠٧

Inni ləkum rəsulun əmin

«Həqiqətən, mən sizin üçün etibar olunası bir peyğəmbərəm».

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١٠٨

Fattəqu əllah və`əti'un

«Allahdan qorxun və mənə itaət edin».

وَمَآ أَسْــَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ‌ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ١٠٩

Və ma əs`əlukum ələyhi min əcr, in əcriyə illa əla rəbbil aləmin

«Mən buna (risalətə) görə sizdən heç bir muzd istəmirəm. Mənim muzdum yalnız aləmlərin Rəbbinin öhdəsinədir».

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١١٠

Fattəqu əllah və`əti'un

«Belə isə, Allahdan qorxun və mənə itaət edin».

قَالُوٓاْ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلْأَرْذَلُونَ١١١

Qalu ənu`minu ləkə vattəbə'əkəl ərzəlun

Dedilər: «Sənə ən rəzil adamlar tabe olduğu halda biz sənəmi iman gətirək?»

قَالَ وَمَا عِلْمِى بِمَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ١١٢

Qalə və ma ilmi bima kanu yə'məlun

Dedi: «Onların nə etmiş olduqlarından və nə etdiklərindən mənim nə xəbərim var axı?!

إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّى‌ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ١١٣

In hisabuhum illa əla rəbbiy, ləv təş'urun

Əgər düşünsəniz onların hesabı yalnız mənim Rəbbimin öhdəsinədir».

وَمَآ أَنَا۟ بِطَارِدِ ٱلْمُؤْمِنِينَ١١٤

Və ma əna bitaridil mu`minin

«Və mən əsla möminləri qovan deyiləm».

إِنْ أَنَا۟ إِلَّا نَذِيرٌ مُّبِينٌ١١٥

In əna illa nəzirun mmubin

«Mən yalnız açıq-aşkar qorxudanam (bir Peyğəmbərəm)».

قَالُواْ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَـٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمَرْجُومِينَ١١٦

Qalu lə`in lləm təntəhi ya nuhu lətəkunənnə minəl mərcumin

Dedilər: «Ey Nuh, əgər (bu dəvətdən) əl çəkməsən, mütləq daşqalaq olunanlardan olacaqsan».

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ١١٧

Qalə rəbbi innə qəvmi kəzzəbun

Dedi: «Ey Rəbbim, həqiqətən, qövmüm məni təkzib etdi».

فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ١١٨

Faftəh bəyni vəbəynəhum fəthən vənəccini və mən mmə'iyə minəl mu`minin

«Odur ki, mənimlə onların arasında aydınlaşdıran bir hökm çıxar, mənə və mənimlə birgə olanlara nicat ver».

فَأَنجَيْنَـٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ١١٩

Fə`əncəynahu və mən mmə'əhu fil fulkil məşhun

Beləliklə, onu və onunla birlikdə (insanlar, heyvanlar və azuqə ilə) dolu olan gəmidəkiləri xilas etdik.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ ٱلْبَاقِينَ١٢٠

Summə əğrəqna bə'dul baqin

Onların nicatından sonra qalanların hamısını (suda) qərq etdik.

إِنَّ فِى ذَٲلِكَ لَأَيَةً‌ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ١٢١

Innə fi zalikə ləayəh, və ma kanə əksəruhum-mu`minin

Həqiqətən də, bunda (bu hekayətdə Allahın qüdrət və qəzəbinə dair) bir nişanə (ibrət) vardır və onların əksəriyyəti Haqqa iman gətirən deyildilər.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ١٢٢

Və`innə rəbbəkə ləhuvəl əzizu rrəhim

Həqiqətən, sənin Rəbbin (tüğyankarlara qarşı) qüdrətli və qalib, (itaətkarlara qarşı) mehribandır.

كَذَّبَتْ عَادٌ ٱلْمُرْسَلِينَ١٢٣

Kəzzəbət adun əl mursəlin

Ad qövmü də (Hud qövmü) Allahın peyğəmbərlərini təkzib etdi.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ١٢٤

Iz qalə ləhum əxuhum hudun əla təttəqun

O zaman (qəbilə) qardaşları Hud onlara dedi: «Məgər (şirk və küfrdən) çəkinmirsiniz?!»

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ١٢٥

Inni ləkum rəsulun əmin

«Həqiqətən, mən sizin üçün etibar olunası bir peyğəmbərəm».

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١٢٦

Fattəqu əllah və`əti'un

«Belə isə, Allahdan qorxun və mənə itaət edin».

وَمَآ أَسْــَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ‌ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ١٢٧

Və ma əs`əlukum ələyhi min əcr, in əcriyə illa əla rəbbil aləmin

«Mən buna (risalətə) görə sizdən heç bir muzd istəmirəm, mənim muzdum yalnız aləmlərin Rəbbinin öhdəsinədir».

أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةً تَعْبَثُونَ١٢٨

Ətəbnunə bikulli ri'in ayətən tə'bəsun

«(Siz) hər bir uca məkanda əbəs yerə və əyləncə xatirinə bir bina ucaldıb var-dövlət nişanəsimi edirsiniz?»

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ١٢٩

Vətəttəxizunə məsani'ə lə'əlləkum təxludun

«Cah-cəlallı qəsrlər (və su hövzələri və hovuzlar) tikirsiniz, sanki əbədi qalacaqsınız?!»

وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ١٣٠

Və`iza bətaştum bətaştum cəbbarin

«Və (birini) yaxaladıqda (ona) zülmkarcasına cəza verirsiniz».

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١٣١

Fattəqu əllah və`əti'un

«Belə isə, Allahdan qorxun və mənə itaət edin».

وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِىٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ١٣٢

Vattəqu əlləzi əməddəkum bima tə'ləmun

«Qorxun o kəsdən ki, bildiyiniz şeylərlə sizə kömək etdi».

أَمَدَّكُم بِأَنْعَـٰمٍ وَبَنِينَ١٣٣

Əməddəkum bi`ən'amin vəbənin

«Sizə heyvanlar və oğullar (əta etməklə) kömək etdi»;

وَجَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ١٣٤

Vəcənnatin və'uyun

«Həmçinin bağlar və bulaqlarla (kömək etdi)».

إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ١٣٥

Inni əxafu ələykum əzabə yəvmin əzim

«Həqiqətən, mən Böyük Günün sizə (çatacaq) əzabından qorxuram».

قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ ٱلْوَٲعِظِينَ١٣٦

Qalu səva`un ələyna əvə'əztə əm ləm təkun mminəl va'izin

Dedilər: «Nəsihət etsən də,öyüd verənlərdən olmasan da bizim üçün birdir».

إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلْأَوَّلِينَ١٣٧

In haza illa xuluqul əvvəlin

«Bu, (Allaha və axirətə dəvət) keçmişdə nübuvvət iddiası edənlərin adətindən başqa bir şey deyildir. (Biz onu qəbul etmədik.) (Yaxud bütlərə və ulduzlara ibadət etməyimiz bizim keçmiş ata-babalarımızın adətindən başqa bir şey deyildir və biz bunu qəbul etmişik. Və ya bizim bu yaşayış və ölümümüz bəşərin əzəldən bəri olan yaşayış və ölümündən başqa bir şey deyildir. Odur ki, dirilmək və hesab-kitab adlı bir şey olmayacaqdır)».

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ١٣٨

Və ma nəhnu bimu'əzzəbin

«(Bəs, axirət aləmi olmadığı üçün) bizə əsla əzab verilməyəcəkdir».

فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَـٰهُمْ‌ۗ إِنَّ فِى ذَٲلِكَ لَأَيَةً‌ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ١٣٩

Fəkəzzəbuhu fə`əhləknahum, innə fi zalikə ləayəh, və ma kanə əksəruhum-mu`minin

Beləliklə, onu (Hudu) təkzib etdilər və Biz də onları həlak etdik. Həqiqətən, bunda (bu hekayətdə Allahın qüdrət və qəzəbinə dair) bir nişanə (ibrət) vardır və onların əksəriyyəti haqqa iman gətirənlərdən deyildilər.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ١٤٠

Və`innə rəbbəkə ləhuvəl əzizu rrəhim

Həqiqətən, sənin Rəbbin (tüğyan edənlərin müqabilində) qüdrətli və qalib, (itaətkarlara qarşı) mehribandır.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِينَ١٤١

Kəzzəbət səmudul mursəlin

Səmud qövmü də Allahın bütün peyğəmbərlərini təkzib etdi.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَـٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ١٤٢

Iz qalə ləhum əxuhum salihun əla təttəqun

O zaman onların (qəbilə) qardaşları Saleh onlara dedi: «Məgər (şirk və küfrdən) çəkinmirsiniz?»

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ١٤٣

Inni ləkum rəsulun əmin

«Həqiqətən, mən sizin üçün etibar olunası bir peyğəmbərəm».

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١٤٤

Fattəqu əllah və`əti'un

«Belə isə, Allahdan qorxun və mənə itaət edin»!

وَمَآ أَسْــَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ‌ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ١٤٥

Və ma əs`əlukum ələyhi min əcr, in əcriyə illa əla rəbbil aləmin

«Mən buna (risalətə) görə sizdən heç bir muzd istəmirəm. Mənim muzdum yalnız aləmlərin Rəbbinin öhdəsinədir».

أَتُتْرَكُونَ فِى مَا هَـٰهُنَآ ءَامِنِينَ١٤٦

Ətutrəkunə fi ma hahuna aminin

«(Güman edirsiniz ki,) burda olanların içində (şəxsi mühitdə və dünyəvi yaşayışda) əmin amanlıqla başlı-başına buraxılacaqsınız?!

فِى جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ١٤٧

Fi cənnatin və'uyun

Bağlar və çeşmələr içində?!

وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ١٤٨

Vəzuru'in vənəxlin tal'uha həzim

Əkinlər və nizamlı, nazik və lətif çiçəkləri olan xurma ağacları (içində)?!»

وَتَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًا فَـٰرِهِينَ١٤٩

Vətənhitunə minəl cibali buyutən farihin

«Məharətlə və təkəbbürlə dağlardan evlər yonub düzəldirsiniz?!»

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١٥٠

Fattəqu əllah və`əti'un

«Nəhayət, Allahdan qorxun və mənə itaət edin».

وَلَا تُطِيعُوٓاْ أَمْرَ ٱلْمُسْرِفِينَ١٥١

Və la tuti'u əmrəl musrifin

«İsraf edənlərin (həddini aşanların) əmrinə tabe olmayın».

ٱلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ١٥٢

Əlləzinə yufsidunə fil ərzi və la yuslihun

«O kəslər ki, yer üzündə fəsad törədər və (heç vaxt) islah etməklə məşğul olmazlar».

قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ١٥٣

Qalu innəma əntə minəl musəhhərin

Dedilər: «Həqiqətən, sən cadu olunmuşlardansan».

مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَٔـايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ١٥٤

Ma əntə illa bəşərun mmisluna fə`ti biayətin in kuntə minəs sadiqin

«Sən yalnız bizim kimi bir insansan. Əgər doğru danışanlardansansa, bir ayə və möcüzə gətir».

قَالَ هَـٰذِهِۦ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ١٥٥

Qalə hazihi naqətun lləha şirbun vələkum şirbu yəvmin mmə'lum

(Sonra, Salehin duası ilə dağdan dişi bir dəvə çıxdı və Saleh) dedi: «Bu dişi bir dəvədir. (Bu bulağın) suyundan bir pay onunkudur və müəyyən bir günün payı da sizinkidir».

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ١٥٦

Və la təməssuha bisu`in fəyə`xuzəkum əzabu yəvmin əzim

«Ona heç bir ziyan yetirməyin ki, Böyük günün əzabı sizi yaxalayar» (dünyada hamılıqla əzab və ya Qiyamət əzabı).

فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُواْ نَـٰدِمِينَ١٥٧

Fə'əqəruha fə`əsbəhu nadimin

(Amma onlar) dəvəni tutub kəsdilər, sonra isə peşman oldular.

فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ‌ۗ إِنَّ فِى ذَٲلِكَ لَأَيَةً‌ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ١٥٨

Fə`əxəzəhumul əzab, innə fi zalikə ləayəh, və ma kanə əksəruhum-mu`minin

Beləliklə, (vəd olunmuş) əzab onları yaxaladı. Həqiqətən, bunda (bu hekayətdə Allahın qüdrət və qəzəbinə dair) bir nişanə (ibrət) vardır. Onların əksəriyyəti haqqa iman gətirən deyildi.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ١٥٩

Və`innə rəbbəkə ləhuvəl əzizu rrəhim

Həqiqətən, sənin Rəbbin (tüğyankarlara qarşı) qüdrətli və qalib (itaətkarlarla) mehribandır.

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلِينَ١٦٠

Kəzzəbət qəvmu lutin əl mursəlin

Lutun qövmü də Allahın peyğəmbərlərini təkzib etdi.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ١٦١

Iz qalə ləhum əxuhum lutun əla təttəqun

O zaman ki, (qəbilə) qardaşları Lut onlara dedi: «(Bu şirk və küfrünüzdən) çəkinmirsinizmi?!»

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ١٦٢

Inni ləkum rəsulun əmin

«Həqiqətən, mən sizin üçün etibar ediləsi bir peyğəmbərəm».

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١٦٣

Fattəqu əllah və`əti'un

«Odur ki, Allahdan qorxun və mənə itaət edin».

وَمَآ أَسْــَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ‌ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ١٦٤

Və ma əs`əlukum ələyhi min əcr, in əcriyə illa əla rəbbil aləmin

«Mən bunun (risalətin) müqabilində sizdən heç bir muzd istəmirəm, mənim muzdum yalnız aləmlərin Rəbbinin öhdəsinədir».

أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَـٰلَمِينَ١٦٥

Ətə`tunəz zukranə minəl aləmin

«Siz bu dünyadakı insanlardan (yalnız) erkəklərləmi yaxınlıq edirsiniz?!»

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٲجِكُم‌ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ١٦٦

Vətəzərunə ma xələqə ləkum rəbbukum-min əzvacikum, bəl əntum qəvmun adun

«Və Rəbbinizin sizin üçün yaratdığı zövcələrinizi tərk edirsiniz?! (Günahınız kiçik deyil). Siz (xilqət və fitrət yolundan, şəriət çərçivəsindən) həddi aşan tayfasınız».

قَالُواْ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَـٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُخْرَجِينَ١٦٧

Qalu lə`in lləm təntəhi ya lutu lətəkunənnə minəl muxrəcin

(Onlar) dedilər: «Ey Lut, əgər (bu sözlərindən) əl çəkməsən, mütləq sürgün olunanlardan olacaqsan!»