surah071

إِنَّآ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِۦٓ أَنْ أَنذِرْ قَوْمَكَ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ١

Inna ərsəlna nuhən ila qəvmihi ən ənzir qəvməkə min qəbli ən yə`tiyəhum əzabun əlim

Həqiqətən, Biz Nuhu öz qövmünə yolladıq ki: «Öz qövmünü ağrılı bir əzab gəlməmişdən əvvəl qorxut».

قَالَ يَـٰقَوْمِ إِنِّى لَكُمْ نَذِيرٌ مُّبِينٌ٢

Qalə ya qəvmi inni ləkum nəzirun mmubin

(Nuh) dedi: «Ey mənim qövmüm, şübhəsiz, mən sizin üçün açıq-aşkar bir qorxudan (peyğəmbərəm)»,

أَنِ ٱعْبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ٣

Əni budu əllah vattəquhu və`əti'un

«(Göndərilmişəm ki,) Allaha ibadət edəsiniz, Ondan qorxasınız və mənə itaət edəsiniz».

يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ إِلَىٰٓ أَجَلٍ مُّسَمًّى‌ۚ إِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ إِذَا جَآءَ لَا يُؤَخَّرُ‌ۖ لَوْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ٤

Yəğfir ləkum-min zunubikum vəyu`əxxirkum ila əcəlin mmusəmmən, innə əcələ əllah iza ca`ə la yu`əxxər, ləv kuntum tə'ləmun

«(Belə edin ki,) O, günahlarınızdan keçsin və sizə müəyyən bir müddətədək (hər bir canlı üçün qaçılmaz olan əcələdək) möhlət versin (və ondan öncə üsyanınızın cəzası olaraq öldürməsin), həqiqətən, Allah tərəfindən əcəl yetişdiyi zaman əsla təxirə salınmaz. Kaş bunu biləydiniz».

قَالَ رَبِّ إِنِّى دَعَوْتُ قَوْمِى لَيْلاً وَنَهَارًا٥

Qalə rəbbi inni də'əvtu qəvmi ləylən vənəharə

Dedi: «Ey Rəbbim, mən öz qövmümü gecə-gündüz (haqqa) dəvət etdim».

فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَآءِىٓ إِلَّا فِرَارًا٦

Fələm yəzidhum du'a`i illa firarə

«Lakin mənim dəvətim onlar üçün (haqdan) qaçmaqdan savayı bir şey artırmadı».

وَإِنِّى كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوٓاْ أَصَـٰبِعَهُمْ فِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَٱسْتَغْشَوْاْ ثِيَابَهُمْ وَأَصَرُّواْ وَٱسْتَكْبَرُواْ ٱسْتِكْبَارًا٧

Və`inni kulləma də'əvtuhum litəğfirə ləhum cə'əlu əsabi'əhum fi azanihim vastəğşəv siyabəhum və`əsarru vastəkbəru stikbarə

«Sənin onları bağışlamağın üçün mən nə vaxt onları dəvət etdimsə barmaqlarını qulaqlarına tıxadılar, libaslarını başlarına çəkdilər, (etiraz edərək inadla) israr etdilər və şiddətlə təkəbbür göstərdilər».

ثُمَّ إِنِّى دَعَوْتُهُمْ جِهَارًا٨

Summə inni də'əvtuhum ciharə

«Yenə də mən onları uca səslə və aşkar şəkildə dəvət etdim».

ثُمَّ إِنِّىٓ أَعْلَنتُ لَهُمْ وَأَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْرَارًا٩

Summə inni ə'ləntu ləhum və`əsrərtu ləhum israrə

«Sonra onlara dəvəti (həm) aşkarda, cəmiyyətlərində və (həm də) sirli və gizlində bildirdim».

فَقُلْتُ ٱسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ إِنَّهُۥ كَانَ غَفَّارًا١٠

Fəqultu stəğfiru rəbbəkum innəhu kanə ğəffarə

Və dedim ki; «Öz Rəbbinizdən bağışlanmaq diləyin. Çünki O, çox bağışlayandır».

يُرْسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيْكُم مِّدْرَارًا١١

Yursilis səma`ə ələykum-midrarə

«Göydən (buluddan) sizə bol yağış göndərsin».

وَيُمْدِدْكُم بِأَمْوَٲلٍ وَبَنِينَ وَيَجْعَل لَّكُمْ جَنَّـٰتٍ وَيَجْعَل لَّكُمْ أَنْهَـٰرًا١٢

Vəyumdidkum bi`əmvalin vəbəninə vəyəc'əl-ləkum cənnatin vəyəc'əl-ləkum ənharə

«Və sizə mal-dövlət və oğullar (əta etməklə) yardım etsin, sizin üçün bağlar yaratsın və sizin üçün çaylar axıtsın».

مَّا لَكُمْ لَا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقَارًا١٣

Ma ləkum la tərcunə lilləhi vəqarə

«Sizə nə olub ki, Allahın əzəmətini etiraf etmirsiniz?!»

وَقَدْ خَلَقَكُمْ أَطْوَارًا١٤

Vəqəd xələqəkum ətvarə

«Halbuki, O, sizi müxtəlif mərhələlərdə və hallarda yaratmışdır (torpaq, bitki, yemək, nütfə, ələqə, muzğə, döl, körpə, cavan, qoca)».

أَلَمْ تَرَوْاْ كَيْفَ خَلَقَ ٱللَّهُ سَبْعَ سَمَـٰوَٲتٍ طِبَاقًا١٥

Ələm tərəv kəyfə xələqə əllahu səb'ə səmavatin tibaqə

«Məgər (qəlb gözü ilə) görmədinizmi ki, Allah yeddi göyü bir-biri üzərində qat-qat necə yaratmışdır?!»

وَجَعَلَ ٱلْقَمَرَ فِيهِنَّ نُورًا وَجَعَلَ ٱلشَّمْسَ سِرَاجًا١٦

Vəcə'ələl qəmərə fihinnə nurən vəcə'ələş şəmsə siracə

«Ayı onların arasında işıq saçan bir nur və günəşi yanar bir çıraq etdi».

وَٱللَّهُ أَنۢبَتَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ نَبَاتًا١٧

Vəl ləhu əmbətəkum-minəl ərzi nəbatə

«Və Allah sizi yerdən xas bir şəkildə (bitki kimi) bitirdi (torpaq maddəsindən kamil bir insan olanadək, cövhəri-hərəkət tərzi ilə bitirdi)».

ثُمَّ يُعِيدُكُمْ فِيهَا وَيُخْرِجُكُمْ إِخْرَاجًا١٨

Summə yu'idukum fiha vəyuxricukum ixracə

«Sonra sizi(n cisminizi yenə) onun (yerin) köksünə qaytaracaq və yenidən xas bir tərzdə çıxaracaqdır. (Qiyamət günü onun parçalanmış zərrələrini (hissəciklərini) yığaraq dünyadakı şəklə salacaq və Bərzəx ruhunu ona daxil edəcəkdir)».

وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ بِسَاطًا١٩

Vəl ləhu cə'ələ ləkumul ərza bisata

«Və Allah bu yeri sizin üçün döşənmiş bir xalça etdi ki,

لِّتَسْلُكُواْ مِنْهَا سُبُلاً فِجَاجًا٢٠

Litəsluku minha subulən ficacə

Orada geniş səhra və dağ arası yollarında (öz yaşayış məqsədləriniz üçün) gəzəsiniz».

قَالَ نُوحٌ رَّبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِى وَٱتَّبَعُواْ مَن لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهُۥ وَوَلَدُهُۥٓ إِلَّا خَسَارًا٢١

Qalə nuhun rrəbbi innəhum əsavni vattəbə'u mən lləm yəzidhu maluhu vəvələduhu illa xəsarə

Nuh dedi: «Ey Rəbbim, onlar mənə asi oldular və mal-dövləti,övladları onlara (axirət) ziyanından başqa bir şey artırmayan kəsə (öz rəislərinə və əyan-əşrafa) tabe oldular».

وَمَكَرُواْ مَكْرًا كُبَّارًا٢٢

Vəməkəru məkrən kubbarə

«Və olduqca böyük bir hiylə qurdular».

وَقَالُواْ لَا تَذَرُنَّ ءَالِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًا٢٣

Vəqalu la təzərunnə alihətəkum və la təzərunnə vəddən və la suva'ən və la yəğusə vəyə'uqə vənəsrə

«Və (öz tabeliyində olanlara) dedilər: «Əsla tanrılarınızı tərk etməyin və heç vaxt «Vədd», «Suva», «Yəğus», «Yəuq» və «Nəsr»i (o zamanın bütlərinin adları) atmayın!»

وَقَدْ أَضَلُّواْ كَثِيرًا‌ۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّـٰلِمِينَ إِلَّا ضَلَـٰلاً٢٤

Vəqəd əzallu kəsirə, və la təzidiz zaliminə illa zalalə

«Həqiqətən, (o başçılar) çoxlarını azdırdılar; və (ey Rəbbim,) zalımların ancaq azğınlığını artır».

مِّمَّا خَطِيٓـَٔـٰتِهِمْ أُغْرِقُواْ فَأُدْخِلُواْ نَارًا فَلَمْ يَجِدُواْ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَنصَارًا٢٥

Mimma xəti`atihim uğriqu fə`udxilu narən fələm yəcidu ləhum-min duni-llahi ənsarə

(Bəli,) günahları üzündən onlar suda batdılar və birbaşa (Bərzəx aləmindəki yandırıcı) oda daxil edildilər, özləri üçün Allahdan başqa heç bir köməkçi və yardımçı tapmadılar.

وَقَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى ٱلْأَرْضِ مِنَ ٱلْكَـٰفِرِينَ دَيَّارًا٢٦

Vəqalə nuhun rrəbbi la təzər əlal ərzi minəl kafirinə dəyyarə

Və Nuh dedi: «Ey Rəbbim, Yer üzündə bir nəfər belə kafir qoyma!»

إِنَّكَ إِن تَذَرْهُمْ يُضِلُّواْ عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوٓاْ إِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا٢٧

Innəkə in təzərhum yuzillu ibadəkə və la yəlidu illa facirən kəffarə

«Çünki, Sən onları (sağ) buraxsan, onlar Sənin bəndələrini yoldan çıxardacaq, ancaq pozğun və kafir doğub-törədəcəklər».

رَّبِّ ٱغْفِرْ لِى وَلِوَٲلِدَىَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيْتِىَ مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَـٰتِ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّـٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارَۢا٢٨

Rəbbi ğfir li vəlivalidəyyə vəlimən dəxələ bəytiyə mu`minən vəlilmu`mininə vəl mu`minati və la təzidiz zaliminə illa təbarə

«Ey Rəbbim, məni, ata-anamı və evimə imanla daxil olan hər kəsi, mömin kişiləri və möminə qadınları bağışla. Zalımların isə ancaq həlakətini artır».