surah089

وَٱلْفَجْرِ١

Vəl fəcr

And olsun dan yerinə (hər günün dan yerinə və ya bayramların dan yerinə, yaxud sübh namazına),

وَلَيَالٍ عَشْرٍ٢

Vələyalin əşr

Və (and olsun) on gecəyə (İlin ən yaxşı vaxtları olan Zilhiccə ayının ilk, yaxud Ramazan ayının axır on gecəsinə),

وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ٣

Vəş şəf'i vəl vətr

Və (and olsun) cütə və təkə (erkək və dişi olmaqla cüt olan bütün məxluqlara, tək olan Allaha və yaxud gecənin axırlarında qılınan «şəfi» və «vətr» namazına),

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ٤

Vəl ləyli iza yəsr

Və (and olsun sübhə tərəf) keçib getməkdə olan gecəyə ki, (Allah kafirlərə əzab verəcəkdir.)

هَلْ فِى ذَٲلِكَ قَسَمٌ لِّذِى حِجْرٍ٥

Həl fi zalikə qəsəmun llizi hicr

Ağıl sahibi olan üçün bu işlərdə bir and varmı? (Bəli, bu işlərin şərafətindən və sirlərindən agah olan kəs üçün and vardır.)

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ٦

Ələm tərə kəyfə fə'ələ rəbbukə bi'ad

Məgər qəlb gözü ilə görmədin və bilmədin ki, sənin Rəbbin (Hudun) Ad (qövmü) ilə necə rəftar etdi?

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ٧

Irəmə zatil imad

Hündür qəsrləri, uca sütunları və qədd-qamətli insanları olan İrəm (şəhərinin əhalisi) ilə

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَـٰدِ٨

Əlləti ləm yuxləq misluha fil bilad

Elə bir şəhər ki, onun bənzəri şəhərlər arasında (bəşər əli ilə) yaradılmamışdı.

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ٩

Vəsəmudə əlləzinə cabus saxrə bilvad

(Omanla Həzər-Mout arasında olan) o, vadinin sinəsində qayaları yarıb (evlər tikən) Səmudla (Salehin qövmü ilə).

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ١٠

Vəfir'əvnə zil əvtad

Və güclü qoşunları olan, yaxud (çadırlarda istifadə olunan və məhkum olunanlara işkəncə vermək üçün işlədilən) mıxlar sahibi olan Fironla.

ٱلَّذِينَ طَغَوْاْ فِى ٱلْبِلَـٰدِ١١

Əlləzinə tağəv fil bilad

O kəslər ki, şəhərlərdə tüğyan etdilər.

فَأَكْثَرُواْ فِيهَا ٱلْفَسَادَ١٢

Fə`əksəru fihal fəsad

Və oralarda çoxlu fitnə-fəsad törətdilər.

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ١٣

Fəsabbə ələyhim rəbbukə səvta əzab

Beləliklə, Rəbbin onlar(ın başların)a müxtəlif əzabların qamçısını endirdi.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ١٤

Innə rəbbəkə ləbilmirsad

Həqiqətən də, sənin Rəbbin (onlara) nəzarət edir.

فَأَمَّا ٱلْإِنسَـٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَـٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ١٥

Fə`əmmal insanu iza ma btəlahu rəbbuhu fə`əkrəməhu vənə''əməhu fəyəqulu rəbbi əkrəmən

Amma insana gəldikdə, nə zaman Rəbbi onu imtahana çəksə, ehtiram göstərsə və nemət bəxş etsə, deyər: «Rəbbim məni əziz tutmuşdur» (hər bir işə izn vermişdir).

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَـٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَـٰنَنِ١٦

Və`əmma iza ma btəlahu fəqədərə ələyhi rizqəhu fəyəqulu rəbbi əhanən

Amma nə zaman onu imtahan edib ruzisini azaltsa, «Rəbbim məni alçaltdı» – deyər.

كَلَّا‌ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ١٧

Kəlla, bəl-la tukrimunəl yətim

Belə deyildir. (Güman edirsiniz ki, nemətin çoxluğu əməldə azadlıq verməkdir, onun azlığı alçaldılmaq. Həm gümanınız yalnışdır. Həm də). Əslində siz yetimə ehtiram göstərmirsiniz.

وَلَا تَحَـٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ١٨

Və la təhazzunə əla ta'amil miskin

Bir-birinizi yoxsulları yedirtməyə rəğbətləndirmirsiniz.

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلاً لَّمًّا١٩

Vətə`kulunət turasə əklən lləmmə

Və öz mirasınızı başqalarının mirası ilə birgə yeyirsiniz. (Hər bir mirası dünyadan gedən şəxs (həmin malı) halal və haram(ına varmadan) toplamış olsa belə mənimsəyirsiniz).

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّا جَمًّا٢٠

Vətuhibbunəl malə hubbən cəmmə

Və (dünya) malı(nı) lap çox sevirsiniz.

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا٢١

Kəlla iza dukkətil ərzu dəkkən dəkkə

Belə deyildir (sizin güman etdiyiniz kimi deyil). Bu yer(in yüksəklikləri) ardıcıl bir-birinə çırpılıb parça-parça olacağı (və yer saf və dümdüz şəklə düşəcəyi) zaman,

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا٢٢

Vəca`ə rəbbukə vəl mələku saffən saffə

Rəbbinin (təkid etdiyi əmri və cəlalının, mütləq hakimiyyətinin təcəllisi) yetişəcəyi və mələklər (Məhşər səhnəsinə enib) səf-səf gələcəyi

وَجِاْىٓءَ يَوْمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَ‌ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ٢٣

Vəci`ə yəvmə`izin bicəhənnəm, yəvmə`izin yətəzəkkərul insanu və`ənna ləhuz zikra

Və Cəhənnəmin (yaxına) gətiriləcəyi gün – məhz o gün insan (tovhid həqiqətlərini, yaradılış və şəriət məqsədlərini) xatırlayar, amma bu xatırlamaqdan ona nə (fayda)?!

يَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى٢٤

Yəqulu ya ləytəni qəddəmtu lihəyatiy

O: «Kaş ki, mən öz (əbədi) həyatım üçün əvvəlcədən (yaxşı əməllər) göndərmiş olaydım!» – deyər.

فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ٢٥

Fəyəvmə`izin lla yu'əzzibu əzabəhu əhəd

Beləliklə, o gün heç kim Onun (Allahın) əzabı kimi əzab verə bilməz! (Elə bir əzab ki, dünyada heç kim onun mislini edə bilməzdi).

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ٢٦

Və la yusiqu vəsaqəhu əhəd

Və heç kim Onun kimi zəncirləyə bilməz.

يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ٢٧

Ya əyyətuhan nəfsul mutmə`innəh

Ey (təqvanın kamalı sayəsində) arxayın olmuş nəfs (elə bir məqama yetişmiş nəfs ki, həvayi-həvəslər və şeytanlar onu azdırmağa qadir deyildir),

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً٢٨

Irci'i ila rəbbiki raziyətən mmərziyyəh

Dön Rəbbinə, sən Ondan, O da səndən razı olaraq!

فَٱدْخُلِى فِى عِبَـٰدِى٢٩

Fadxuli fi ibadiy

Mənim bəndələrimin zümrəsinə daxil ol!

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى٣٠

Vadxuli cənnətiy

Və Mənim Cənnətimə daxil ol!