surah090

لَآ أُقْسِمُ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ١

La uqsimu bihazal bələd

Xeyr, and olsun bu şəhərə (əzəmətli Məkkəyə),

وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ٢

Və`əntə hillun bihazal bələd

Sənin yerləşdiyin bu şəhərə;

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ٣

Vəvalidin və ma vələd

Və and olsun ataya və dünyaya gətirdiyi övlada (Adəmə və onun övladlarından olan məsumlara, Kə’bənin və Məkkənin baniləri olan İbrahimə və övladı İsmailə və saleh övladı olan hər bir saleh möminə) ki,

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ فِى كَبَدٍ٤

Ləqəd xələqnal insanə fi kəbəd

Şübhəsiz, Biz insanı zəhmətdə və məşəqqətdə yaratmışıq (kam almağı nakamlığla, ləzzətləri acılıqlarla müşayət olunur).

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ٥

Əyəhsəbu ən llən yəqdirə ələyhi əhəd

Yoxsa o elə güman edir ki, əsla heç kimin ona gücü çatmayacaqdır (buna görə də küfr və tüğyan edir)?!

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالاً لُّبَدًا٦

Yəqulu əhləktu malən llubədə

(Minnət qoymaq və bəxş etdiklərini qabartmaq məqsədi ilə) «Mən çox mal tələf etdim!» – deyir.

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ٧

Əyəhsəbu ən lləm yərəhu əhəd

Yoxsa güman edir ki, heç kim onu (bəxşiş etdiyi zaman) görməmişdir?!

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ٨

Ələm nəc'əl-ləhu əynəyn

Məgər Biz ona iki (görən) göz vermədikmi?!

وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ٩

Vəlisanən vəşəfətəyn

Və (eləcə də) bir dil və iki dodaq(vermədikmi) ?!

وَهَدَيْنَـٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ١٠

Vəhədəynahun nəcdəyn

Və ona (ağıl vermək və peyğəmbər göndərməklə) iki yolu (maddi və mənəvi cəhətdən xeyir və şər yolunu) göstərmədikmi?!

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ١١

Fəla qtəhəməl əqəbəh

Beləliklə o, aşırımı və çətin yolu («Əqəbə»ni) aşa bilmədi.

وَمَآ أَدْرَٮٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ١٢

Və ma ədrakə mal əqəbəh

Və sən nə bilirsən ki, çətin yol («Əqəbə») nədir?!

فَكُّ رَقَبَةٍ١٣

Fəkku rəqəbəh

(O) Bir qul azad etməkdir.

أَوْ إِطْعَـٰمٌ فِى يَوْمٍ ذِى مَسْغَبَةٍ١٤

Əv it'amun fi yəvmin zi məsğəbəh

Yaxud qıtlıq və aclıq günü yemək verməkdir.

يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ١٥

Yətimən za məqrəbəh

Qohum olan bir yetimə,

أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ١٦

Əv miskinən za mətrəbəh

Və ya yerə sərilmiş bir miskinə!

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوْاْ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْاْ بِٱلْمَرْحَمَةِ١٧

Summə kanə minə əlləzinə amənu vətəvasav bis sabri vətəvasav bilmərhəməh

Bunlardan əlavə, iman gətirən və bir-birinə səbr, mehribanlıq və bağışlamaq tövsiyə edən kəslərdən olmaqdır.

أُوْلَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ١٨

Ula`ikə əshabul məymənəh

Onlar xeyir-bərəkət və səadət əshabıdır (sahibləridir).

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔـايَـٰتِنَا هُمْ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْــَٔمَةِ١٩

Valləzinə kəfəru biayatina hum əshabul məş`əməh

Bizim ayələrimizi və nişanələrimizi inkar edənlər isə nəhslik və bədbəxtlik əshabıdırlar (sahibləridirlər).

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُّؤْصَدَةُۢ٢٠

Ələyhim narun mmu`sadəh

Onlar üçün hər yanı qapalı bir od vardır (yaxıb-yandırması çoxdur, çıxış yolu isə bağlıdır).