surah089

وَٱلْفَجْرِ١

вəəльфəджр

And olsun dan yerinə (hər günün dan yerinə və ya bayramların dan yerinə, yaxud sübh namazına),

وَلَيَالٍ عَشْرٍ٢

вəлəйəəлин 'əшр

Və (and olsun) on gecəyə (İlin ən yaxşı vaxtları olan Zilhiccə ayının ilk, yaxud Ramazan ayının axır on gecəsinə),

وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ٣

вə шшəф'и вəəльвəтр

Və (and olsun) cütə və təkə (erkək və dişi olmaqla cüt olan bütün məxluqlara, tək olan Allaha və yaxud gecənin axırlarında qılınan «şəfi» və «vətr» namazına),

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ٤

вə льлэйли из̃əə йəср

Və (and olsun sübhə tərəf) keçib getməkdə olan gecəyə ki, (Allah kafirlərə əzab verəcəkdir.)

هَلْ فِى ذَٲلِكَ قَسَمٌ لِّذِى حِجْرٍ٥

həль фии з̃əəликə ќōсəмул-лиз̃ии hиджр

Ağıl sahibi olan üçün bu işlərdə bir and varmı? (Bəli, bu işlərin şərafətindən və sirlərindən agah olan kəs üçün and vardır.)

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ٦

əлəм тəрō кəйфə фə'əлə рōббукə би'əəд

Məgər qəlb gözü ilə görmədin və bilmədin ki, sənin Rəbbin (Hudun) Ad (qövmü) ilə necə rəftar etdi?

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ٧

ирōмə з̃əəтиль-'имəəд

Hündür qəsrləri, uca sütunları və qədd-qamətli insanları olan İrəm (şəhərinin əhalisi) ilə

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَـٰدِ٨

əльлəтии лəм йухлəќ миc̃люhəə фииль-билəəд

Elə bir şəhər ki, onun bənzəri şəhərlər arasında (bəşər əli ilə) yaradılmamışdı.

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ٩

вəc̃əмуудə льлəз̃иинə джəəбуу ссōхрō биль-вəəд

(Omanla Həzər-Mout arasında olan) o, vadinin sinəsində qayaları yarıb (evlər tikən) Səmudla (Salehin qövmü ilə).

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ١٠

вəфир'əунə з̃ииль-əутəəд

Və güclü qoşunları olan, yaxud (çadırlarda istifadə olunan və məhkum olunanlara işkəncə vermək üçün işlədilən) mıxlar sahibi olan Fironla.

ٱلَّذِينَ طَغَوْاْ فِى ٱلْبِلَـٰدِ١١

əль-лəз̃иинə т̣ōґōу фииль-билəəд

O kəslər ki, şəhərlərdə tüğyan etdilər.

فَأَكْثَرُواْ فِيهَا ٱلْفَسَادَ١٢

фəəкc̃əруу фииhəəль-фəсəəд

Və oralarda çoxlu fitnə-fəsad törətdilər.

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ١٣

фəсōббə 'əлэйhим рōббукə сəут̣ō 'əз̃əəб

Beləliklə, Rəbbin onlar(ın başların)a müxtəlif əzabların qamçısını endirdi.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ١٤

иннə рōббəкə лəбиль-мирсōōд

Həqiqətən də, sənin Rəbbin (onlara) nəzarət edir.

فَأَمَّا ٱلْإِنسَـٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَـٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ١٥

фəəммəəль-иӈсəəну из̃əə мəə-бтəлəəhу рōббуhу фəəкрōмəhу вəнə''əмəhу фəйəќуулю рōббии əкрōмəн

Amma insana gəldikdə, nə zaman Rəbbi onu imtahana çəksə, ehtiram göstərsə və nemət bəxş etsə, deyər: «Rəbbim məni əziz tutmuşdur» (hər bir işə izn vermişdir).

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَـٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَـٰنَنِ١٦

вəəммəə из̃əə мəə-бтəлəəhу фəќōдəрō 'əлэйhи ризќōhу фəйəќуулю рōббии əhəəнəн

Amma nə zaman onu imtahan edib ruzisini azaltsa, «Rəbbim məni alçaltdı» – deyər.

كَلَّا‌ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ١٧

кəльлəə, бəль-лəə тукримуунəль-йəтиим

Belə deyildir. (Güman edirsiniz ki, nemətin çoxluğu əməldə azadlıq verməkdir, onun azlığı alçaldılmaq. Həm gümanınız yalnışdır. Həm də). Əslində siz yetimə ehtiram göstərmirsiniz.

وَلَا تَحَـٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ١٨

вəлəə тəhəəддуунə 'əлəə т̣ō'əəмиль-мискиин

Bir-birinizi yoxsulları yedirtməyə rəğbətləndirmirsiniz.

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلاً لَّمًّا١٩

вəтəкулююнə ттурōōc̃ə əклəль-лəммə

Və öz mirasınızı başqalarının mirası ilə birgə yeyirsiniz. (Hər bir mirası dünyadan gedən şəxs (həmin malı) halal və haram(ına varmadan) toplamış olsa belə mənimsəyirsiniz).

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّا جَمًّا٢٠

вəтуhиббуунəль-мəəлə hуббəн джəммə

Və (dünya) malı(nı) lap çox sevirsiniz.

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا٢١

кəльлəə из̃əə дуккəтиль-əрду дəккəн дəккə

Belə deyildir (sizin güman etdiyiniz kimi deyil). Bu yer(in yüksəklikləri) ardıcıl bir-birinə çırpılıb parça-parça olacağı (və yer saf və dümdüz şəklə düşəcəyi) zaman,

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا٢٢

вəджəə'ə рōббукə вəəльмəлəку сōффəн сōффə

Rəbbinin (təkid etdiyi əmri və cəlalının, mütləq hakimiyyətinin təcəllisi) yetişəcəyi və mələklər (Məhşər səhnəsinə enib) səf-səf gələcəyi

وَجِاْىٓءَ يَوْمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَ‌ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ٢٣

вəджии'ə йəумə'из̃имм-биджəhəннəм, йəумə'из̃ий-йəтəз̃əккəруль-иӈсəəну вəəннəə лəhу з̃з̃икрōō

Və Cəhənnəmin (yaxına) gətiriləcəyi gün – məhz o gün insan (tovhid həqiqətlərini, yaradılış və şəriət məqsədlərini) xatırlayar, amma bu xatırlamaqdan ona nə (fayda)?!

يَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى٢٤

йəќуулю йəə лэйтəнии ќōддəмту лиhəйəəтий

O: «Kaş ki, mən öz (əbədi) həyatım üçün əvvəlcədən (yaxşı əməllər) göndərmiş olaydım!» – deyər.

فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ٢٥

фəйəумə'из̃иль-лəə йу'əз̃з̃ибу 'əз̃əəбəhу əhəд

Beləliklə, o gün heç kim Onun (Allahın) əzabı kimi əzab verə bilməz! (Elə bir əzab ki, dünyada heç kim onun mislini edə bilməzdi).

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ٢٦

вəлəə йууc̃иќу вəc̃əəќōhу əhəд

Və heç kim Onun kimi zəncirləyə bilməz.

يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ٢٧

йəə əййəтуhəə ннəфсуль-мут̣мə'иннəh

Ey (təqvanın kamalı sayəsində) arxayın olmuş nəfs (elə bir məqama yetişmiş nəfs ki, həvayi-həvəslər və şeytanlar onu azdırmağa qadir deyildir),

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً٢٨

ирджи'ии илəə рōббики рōōдыйəтəмм-мəрдыййəh

Dön Rəbbinə, sən Ondan, O da səndən razı olaraq!

فَٱدْخُلِى فِى عِبَـٰدِى٢٩

фəəдхулии фии 'ибəəдий

Mənim bəndələrimin zümrəsinə daxil ol!

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى٣٠

вəəдхулии джəннəтий

Və Mənim Cənnətimə daxil ol!